working paper- ahmad talebi

د= انشكده علوم اجتماع= 10; دانشگاه تهران

شا&= #1583;مان در سرزمين ديگران

نگ&= #1575;هی به عطر سنبل، عطر کاج، نوشته فيروز= 07; جزايري دوما

اح&= #1605;د طالبي

Ahmad.talebi@gmail.c= om

ك= ارنوشت دانشجويي براي درس مباني تاريخ اجتماعي ايران

موضوع: خلقیات منفی = 575;یرانیان در سفرنامه ه= 575;

ز= ير نظر دكتر محمدرضا جوادي يگانه

د= ی 1386

مشخصا= ;ت کتاب: جزایری دومت، فیروز= 07; (1384) .عطر سنبل، عطر کاج. ترجمه مح= 05;د سليماني نيا. نشر قصه. (چاپ هفتم)

ضرو&= #1585;ت موضوع:

برا&= #1610; ارزيابي يک متاع هميشه يکي از بهتري= 606; راهها مقايس= 07; آن با کالاها= 610; مشابه است. وقتي دو جنس در کنار يکديگر قرار مي گيرند بهت= 585; مي توان در موردشان به داوري نشست و آزمودشان.

ما نيز براي شناختن خودمان چاره اي نداريم جز &#= 1578;ن دادن به نقد و داوري ديگراني که م= 575; را از بيرون مي بينند. کساني که از فرهنگي ديگر مي آيند يا فرهنگهاي ديگر را تجرب= 607; کرده‌اند ديگرگونه‌تž= 5; ما را مورد ارزيابي و نق= 583; قرار مي دهند و داوري آنها داراي ويژگيهايي است که در کارهاي خودم= 75;ن کمتر ديده مي شود.

بسي&= #1575;ري چيزها در چشم اهالي يک فرهنگ عادي ب= 607; نظر مي‌آيد و سوالي بر نمي= 204;انگيزد حال آنکه کساني که تربيتي متفاوت و برگرفته از فرهنگي ديگر = 583;ارند، قاعدتا در يک فرهنگ بيگان= 07; نکاتي را مي‌= 576;ينند و سوالاتي برايشان طرح مي‌شود که شايد کمتر به چشم اهالي آن فرهنگ بيايد = 608; البته ممکن است به دليل آنکه در آن فرهنگ نزيست= 07;‌اند در درک بسيار= 610; مسائل عاجز بمانند و تحليلي اشتباه از آن ارائه نماين= 83;.

نوي&= #1587;نده کتاب عطر سنبل، عطر کا= 580; نيز گرچه سال= 607;اي ابتدايي زندگي خود را در ايران گذرانده است= 48; اما پس از مهاجرت به آمريکا چنانکه از کت= 575;بش بر مي‌آيد، ب= 575; اين فرهنگ ان= 587; گرفته و تربيتي آمريکايي يافته است. نگاه او به ايران و فرهن= 711; ايراني منحص= 85; به خاطرات کودکي و خلقيات پدر و مادر و اقوام نزديکش است.

او در جاي جاي نوشته‌اش با رودررو قرار دادن فرهنگ ايراني و آمريکايي به خواننده امکان مي‌ده= 83; تا نگاهي گسترده‌تر ب= 07; اين دو فرهنگ داشته باشد.

معر&= #1601;ي کتاب

عطر سنبل، عطر کاج در اص= 04; ترجمه کتاب (Funny i= n farsi خنده = 83;ار به فارسي) است که توانسته جزو پرفروش ها= 10; کتاب آمريکا در دو سال گذشته باشد و جوايز متعدد= 10; را کسب کند، از جمله يکي از سه کانديداي نهايي جايزة تربر (معتبرت= 585;ين جايزة کتاب هاي طنž= 6; آمريکا) و<= /span> کانديداي جايزة<= /span> pen آمريکا در بخش آثار خلاقه غيرتخيلي در سال 2005. در ايرا= 06; هم<= /span> = 75;ين کتاب تا امرو= 586; به چاپ يازده= 605; رسيده است. به سايت<= /span> amazon.com هم که سر بزني و اسم انگليسي کتاب را جست وجو کنيš= 8; مي بيني که ا= 86; آن، انواع و اقسام طرح جلدها يعني انواع چاپ ه= 5; هست، و خوانندگان اين سايت، از 5 ستاره، 5/4 ست= 575;ره به کتاب داده&nb= sp;اند.

اين کتاب بنا بر تاکيد خود نويسنده ماجراي زندگ= 10; اش در آمريکا است اما چه در آمريکا و چه در ايران به عنوان کتاب طنز معرفي شد= 607; است.

خوانن= ;ده اين کتاب شان= 587; آن را دارد که شاهد تقابله= 75;ي فرهنگ ايران= 10; و فرهنگ آمريکايي از خلال روايت ي= 705; دختر متولد شده در آبادا= 606; و باليده در آمريکا باشد که سعي مي کند جنبه هايي از زندگي خود و خانواده‌اش در آمريکا را به گونه اي ساده و بامزه تعريف کند.

اين طنز و بامزگي در سراسر کتا= 576; جريان دارد و &#= 1576;اعث مي شود که خواننده کمت= 85; از خواندن آن احساس خستگي کند و گاه آشکارا لبخن= 83; بزند.

سر ميز ن= ;اهارخوري کپه اي از نقره‌جات تلنبار شده بوده از زنگار سيا= 607;‌شان معلوم بود آخرين باري ک= 607; تميز شده بودند، مردم هنوز با اسب و درشکه سفر مي کردند. (صفحه 127)

زن صاحب زشت‌ترين بيني‌اي بود که تا آن وقت دي= 583;ه بودم، به نظر مي‌رسيد بين= 10;‌اش را با منقار يک پرنده عجي= 576; تاخت زده. حدس مي‌زدم جايي در اعماق جنگل‌= 07;اي گرمسيري برزيل، بر فراز يک درخت انبه، يک توک= 575;ن با يک بيني انسان زندگي مي‌کن= 83;. (صفحه 165)

اغلب مشتري‌هاي دائمي، ذرت بوداده خانواده سفارش مي̴= 4;دادند. خوراکي‌هاي¡= 0; که از ظرفش مي&#= 8204;شد به جاي وان حمام بچه استفاده کرد. (صفحه 129)

رفت ادارة گذرنامه و شناسنامه اش را به کارمند آن جا ارائه کرد. کارمند، شناسنامه را ورق زد، به پدر پس داد و گفت:<= /span> = 05;تأسفانه يک صفحه‌اش نيست. صفحة آخر بخش مربو= 591; به فوت، گم شده بود، پدر با التماس گفت من که زنده‌ام . (صفحه 91)

و...

نويسند&= #1607; در يادداشتي براي ترجمه فارسي اين کتاب مي نويسد:

"وقتي خردسال بودم= 48; پدرم آن قدر از ماجراهاي = 583;وران کودکي‌اش در اهواز و شوشت= 585; برايم تعريف مي‌کرد که حس مي کردم آن دوران را همراه او گذرانده‌ام. زماني که خود= 605; صاحب فرزنداني شدم، خواستم = 570;ن ها ماجراهاي من را بدانند. به همين دليل بود که اين کتاب را نوشتم.

بسي= 75;ر خوشحالم که اکنون نسخه‌= 75;ي فارسي از آن در دسترس هموطنانم قرار دارد. ام&#= 1610;دوارم احترام و عشق عميقي که به خانواده و فر= 607;نگم دارم در اين صفحات جلوه يابد. اگرچه بيشتر عمرم ر= 575; خارج از ايرا= 606; گذرانده‌امš= 8; ايران هنوز د= 585; رگ هاي من جاري است.&quo= t;

او د= 585; روايتي که از فرهنگ ايران= 10; دارد گاه به ط&#= 1593;نه و با نيش سخن اين فرهنگ را در مقابل فره= 606;گ آمريکايي تحقير مي کند و گاه نيز آنچنان که در اين يادداشت آورده خواننده را متوجه اين نک= 578;ه مي‌کند که ايران هنوز در رگ‌ه= 575;ي او جاري است.

احس= 75;س ايراني بودن فيروزه جزايري را مي= 204;توانيم در مواردي ببينيم که وي به عنوان يک ايراني مورد حمله قرار گرفته است.

در مورد تنفر آمريکايي ها از شهروندان ايراني‌تباž= 5; در پي تصرف سفارت آمريک= 75; در تهران مي‌= 606;ويسد: "شايد بزرگ‌= 8;رين بي‌عدالتي د= 85; موج تنفر از ايراني‌ها اين بود که ايراني‌ها اغلب از تحصي= 604;‌کرده‌ترين و موفق‌ترين مهاجران در آمريکا هستن= 83;. اخلاق کاري و دغدغه براي تحصيل، از ما شهرونداني تقريباً ايد= 07;‌آل مي‌سازد. هيچ= 204;کس نظر ما را درباره‌ي اينکه گروگا= 06;‌گيري کار درستي بو= 583; يا نه نمي‌پر= 587;يد، ولي تک‌تک ايراني‌هاي آمريکا تاوا= 06; آن را مي‌پرد= 575;ختند. يک بچه يک گلوله‌ي کاغذي پرت مي= 204;کند، تمام کلاس تنبيه مي‌شو= 06;د." (ص۱۱۷ و ۱۱۸)

و &quo= t; فرانسوي بود= 06; در امريکا مث= 604; اين است که اجازه ورود ب= 607; همه جا را روي پيشاني‌ات نوشته باشند.... به نظر مي‌آي= 583; هر آمريکايي خاطره خوشي ا= 586; فرانسه داشت= 07; باشد... من هميشه مي‌= 711;ويم: مي دانيد که ف&#= 1585;انسه يک گذشته استعماري زش= 78; دارد! ولي اين براي کسي مهم نيست. مردم شوهرم را مي‌= 576;ينند و ياد خوشي‌ه= 575;شان مي‌افتند. من را مي‌بينند = 608; ياد گروگان‌= 07;ا مي‌افتند." (ص= 780;۶ و ۴۷)

او حتي مداراي ديني ايرانيها را نيز مطمح نظر &#= 1583;ارد: "در ايرا= 06; اکثر مردم، البته نه همه= 548; مسلمان بودن= 83;. ايراني‌هاي مسيحي و يهود= 610; در آرامش اعمال مذهبي را به جا مي‌آ&#= 1608;ردند. من و خانواده= 204;ام مسلمان غيرمتعصب بوديم، مثل بيشتر مردم. ت&#= 1589;ور پدر و مادر از مذهبي بودن اين بود که صدقه بدهند و گوشت خوک نخورند. آن‌و= 602;ت‌ها فقط زن‌هاي مسن يا روستايي چاد= 85; سر مي‌کردند. زن‌هاي شهري ترجيح مي‌دا= 83;ند مثل ژاکلين کندي يا اليزابت تيلور لباس بپوشند." (ص۱۰= 780;)

و در مورد فاميلهايش هرچند که در اين کتاب بار= 607;ا هدف طعنه قرا= 585; گرفته‌اند: "قبل از اينک= 07; با فرانسوا ازدواج کنم، به او گفتم من تير و طايفه ام هم سر جهازم است. فرانسوا گفت که عاشق تير و طايفه است، ب= 607; خصوص مال من. حالا هروقت ب= 607; ديدن فاميل م= 610;‌رويم - که همه شيفته&= #8204;ي شوهرم هستند- مي‌بي= ;نم که ازدواج او با من اصلاً به خاطر همين تير و طايفه بوده. بدون خويشانم من ي= 705; رشته نخ هستم= 563; با همديگر، ي= 705; فرش ايراني رنگارنگ و پر نقش و نگار مي سازيم." (ص۱۰۳)

و "با همديگر خويشان من اتحادي مي‌س= 75;زند که نمايش يک عشق خانوادگ= 10; پايدار و بي‌= 585;يا است، چيزي که باعث تاب آوردن در سخت= 610;‌ها و جشن گرفتن در خوشي‌ها م= 610;‌شود. " (ص ۱۰۳)

به غناي زبان فارسي د= 585; مقابل زبان آمريکايي اش= 75;ره مي‌کند: "همهR= 04;ي ما که مهاجرت کرديم مي‌دا= 06;ستيم توي آمريکا ب= 575; هزار جور مشک= 604; روبرو مي‌شو= 10;م، اما هيچ وقت فکر نمي‌کرد= 10;م اسم‌مان اين قدر دردسرسا= 86; شود. پدرمادرهاي ما کف دستشان را بو نکرده بودند که يک روز از جايي سر در مي‌اور= 610;م که حکومت اسمهاي تک سيلابي است... آيا آمريکاي= 10; ها مي‌دانند چه محدوده وسيعي از صداهاي داخل حلقي را ندارند؟ خب، لابد زبانشناس‌ه= 5; دليلش را مي‌= 583;انند، اما حتم دارم فرهنگ آمريک= 75; غني‌تر مي‌ش= 08;د اگر ياد بگيرند کمي زبانشان را بچرخانند و ياد بگيرند «خ» و «ق» را تلفظ کنند. مثل اضافه کردن چند ادويه جديد است به قفسه آشپزخا= 06;ه. آهاي دارچين = 608; جوز هندي، بر= 575;ي هل و سماق هم جا باز کنيد. " (ص۶۸ و ۶۹)

مزه تفريح در طبيعت زيباي ايران هم هنو= 586; زير دندان نويسنده کتا= 76; است: "مسير بي= 606; تهران و دريا= 610; خزر يکي از زيباترين قسمت‌هاي کر= 07; زمين است که تا به حال ديده‌ام. درخ= 578;‌ها اطراف جاده تنوعي از رنگ را مي‌سازند که بيش از آن ر&= #1575; هيچ جا نديده= 204;ام. در راه از کنار دسته‌ه= 75;ي بيشماري از گ= 604;‌هاي وحشي بنفش مي= 204;گذشتيم. هيجان‌انگيž= 6;ترين بخش سفر تونل= 204;هاي متعددي بود ک= 607; از بين کوه‌ه= 575;ي البرز مي‌گذ= 88;ت. از تغيير آب و هوا متوجه مي= 204;شديم که داريم مي‌= 585;سيم: هرچه نزديک‌= 78;ر مي‌شديم، هو= 75; تميزتر و شفا= 601;‌تر مي‌شد...روزها&#= 1610;مان توي ساحل مي‌= 711;ذشت؛ قلعه ماسه‌ا= 10; مي‌ساختيم، گوش‌ماهي جم= 93; مي‌کرديم و بين موج‌هاي کوچک لب ساحل بازي مي‌کرد= 10;م...

در آمريکا، توي ناحيه ساحلي کاليفرنيا زندگي مي‌کر= 83;يم اما به ندرت مي‌رفتيم کنار دريا. آب زيادي سرد بو= 583; و موج‌ها زيادي بلند. يک سال به اميد آب گرم، تصميم گرفتي= 05; تعطيلات برويم هاواي= 10;. پدر براي يک هفته توي جزيره واي‌ک= 10;‌کي جا رزرو کرد و گفت: «درست وسط ساحل اتا= 602; گرفتم!». من که هيچ وقت به هاوايي نرفت= 07; بودم، انتظا= 85; يک بهشت آرامبخش گرمسيري داشتم. در واي&#= 8204;کي‌کي فهميديم اتاقي با منظره اقيانوس يعن= 10; بايستيم توي بالکن و گردن بکشيم تا لکه آبي‌رنگي در يک گوشه‌ي دو= 585; ببينيم. " (ص۶۰)<= o:p>

و ابراز شيفتگي‌اش ب= 07; بستني ايران= 10; و در عين حال تمدن کهن اين &#= 1587;رزمين: "بستني ايراني با خامه فراوان = 608; پسته و هل معطر، شاهدي است بر اين که ايران زماني = 575;ز تمدن‌هاي بزرگ جهان بوده. معتقدم براي پيشرفت صلح در خاورميانه، خوب بود يک قاشق نقره‌ا= 10; مي‌دادند دس= 78; هريک از رهبران و گفتگوها جلو= 10; ظرف بزرگي از بستني ايران= 10; انجام مي‌شد. به همراه هر قاشق بستني، اختلاف‌هاي سياسي هم آب مي‌شد. " (ص۸۰ و = ۸۱)

از اين دست مي‌توان نشانه‌هايي را در اين کتاب يافت، اما بهتر است به موضوع اصل= 610; اين نوشته بپ= 585;دازيم:

= 89;فات منفي ايرانيان:

موض= 08;ع اصلي اين نوشته به عنوان کارنوشت درس= 10; بررسي و احيانا نقد صفات منفي ايرانيان در اين کتاب است.

در مورد اين کتا= 576; خاص به دو طريق مي توان اين صفات را ممتاز کرده و به آنها پرداخت.

نخس= 78;ين شيوه تقسيم‌= 76;ندي بر اساس صراح= 578; موجود در بيا= 606; نويسنده است. يعني جاهايي که نويسنده ب= 607; صراحت بر فرهنگ ايران= 10; خرده گرفته است و جاهايي که نويسنده ن= 575;خرسندي خود از فرهنگ مادري را به گونه اي غير مستقيم نشان مي دهد.

در مورد اشارات مستقيم مي‌ت= 08;ان به عنوان مثا= 604; به مواردي اشاره کرد که نويسنده در مورد بيني زن &#= 1575;يراني حرف مي‌زند:

"در فرهنگ ايراني، بين= 10; يک زن بسيار مهمتر از يک ابزار تنفسي است، سرنوشت اوست. دختري با بيني زشت به زودي ياد مي‌گيرد که تنها در رويا= 610; يک چيز باشد: يک جراح پلاس= 578;يک زبردست. تنها خانواده هاي بسيار فقير هستند که دست به تصحيح اشتباه‌هاي دماغي طبيعت نمي‌زنند. هي= 670; مقداري از جذابيت، استعداد و هو= 588; نمي‌تواند دماغ نازيبا را براي يک دختر جوان جبران کند. بي برو برگرد بايد تصحيح شود." (ص165)

در اشارات غير مستقيم هم مي توان به قضاوتهايي ک= 07; گاه در قياس فرهنگ ايران= 10; و فرهنگ آمريکايي ميR= 04;شود اشاره نمود:

" پد= 85; سپاس مي گويد که در کشوري زندگي مي کند که مي‌تواند راي بدهد. من هم هميشه سپاسگذارم ک= 07; مي‌توانم اهداف و آرزوهايم را دنبال کنم و زن بودن مانع= 605; نشود. من و خويشانم به ايراني بودن افتخار مي‌ک= 06;يم، اما قدر زندگ= 610; در آمريکا را هم مي‌دانيم. جايي که آزاد= 610; حکم فرماست." (ص81)

و يا &quo= t;به پاس زندگي‌م= 75;ن در آمريکا... شکرگزاري ميR= 04;کنيم" (ص۸۱)

و حتي ياد کردن با حسرت از سوئيس: "ايراني‌ها هميشه سوئيس را اوج مدنيت تصور کرده‌ا= 06;د: کشوري کوچک و تميز که لازم نيست رانندگان اتوبوس بليتR= 04;ها را کنترل کنن= 583; چون همه‌ي مردم درستکا= 85; هستند. به علاوه سوئيس هيچ وقت از ورود ايرانيR= 04;ها استقبال نکرده که اين هم جاذبه‌اي مي‌سازد مثل باقي چيزهاي سخت‌ياب" (ص۷= 83;)

اين کتاب البته د= 585; مورد قياس فرهنگهاي ايراني و آمريکايي نوشته نشده و به نظر نمي‌ر= 587;د که نويسنده ه= 605; چنين منظوري از کار خود داشته باشد اما مي‌توان در پس اين نقل خاطرات موضعR= 04;گيريهاي نويسنده را د= 585; اين مورد دريافت.

= 88;يوه ديگري که در اين نوشته دنبال مي‌شو= 83; پرداختن به قضاوتهاي نويسنده به تفکيک در مور= 583; پدر و مادر به عنوان دو فرد ايراني، فاميل به عنوان گروهي ايراني که نو= 610;سنده متعلق به آن است و جامعه و فرهنگ ايران= 10; به عنوان يک کل است.

نوي= 87;نده البته غايب بزرگ داستانهاي خود است. اين داستانها کمتر در مورد خود نويسنده است و بيشتر به ديگران مي= 204;پردازد. در جاهايي هم که ناگزير به سخن گفتن از خود است به گونه‌اي سخن مي‌گويد که گويا تمام آن منفي‌بافي‌ = 7;ا فقط در مورد ديگران صدق م= 610;‌کند و فيروزه از آنها بري است وگرنه خود وي هم مي‌توانس= 78; مورد بررسي قرار گيرد.<= span dir=3DLTR style=3D'font-size:10.0pt;font-family:Tahoma;color:black;font-sty= le:normal'>

<= /em>

يک توضيح

سوا= 04;ي که پيش مي‌آي= 583; اين است که چگونه نوشتهR= 04;هاي نويسنده در مورد اطرافيانش ر= 75; مي‌توان به فرهنگ ايران= 10; تعميم داد؟

مسا= 04;ه اينجاست که فيروزه جزايري اين کتاب را به زبان انگليس= 10; نوشته. يعني مخاطب او آمريکاييان هستند نه ايراني‌ها. مخاطب آمريکايي همانگونه که در جاي جاي اي&#= 1606; کتاب مشخص شده، آگاهي چنداني از ايران ندارد = 608; طبيعي است که يک کتاب خاطرات هم مي= 204;تواند بر جهت گيريهاي ذهن= 10; او تاثير بزرگي به جاي گذارد. از اين رو محتمل است که خواننده آمريکايي اي= 06; کتاب، آنچه ر= 575; از پدر و مادر خانم جزايري مي‌خواند به همه پدران و مادران ايراني و خصوصيات فاميل بزرگ جزايري را به همه فاميلها= 10; ايراني تعمي= 05; دهد وگرنه بديهي است که خواننده اير= 75;ني در اين کتاب به دنبال شناخت خصوصيات ايراني‌ها آ= 06; هم از خلال سرگذشت خانم= 10; که سي سال پيش از ايران مهاجرت کرده= 48; نمي‌گردد.=

<= /span>

نق= 83; پدر و مادر

بيش= 78;ر حجم کتاب نقل داستانهاي پدر و تا حدي مادر است. فيروزه جزايري در اي= 606; مجموعه خاطر= 07; بارها و باره= 575; پدر و مادر را به دلايل متعدد به سخر= 607; مي‌گيرد و گا= 607; نيز مرزهاي ادب را رد کرده و پدر و م&= #1575;در خود را آشکار= 575; هجو مي‌نماي= 83;.

"از وقتي به آمريکا آمدي= 05; مادر را منبع= 610; از سرگرمي تلقي مي‌کرد= 05;. او زني بود که انگليسي‌اش بايد به انگليسي ترجمه مي‌شد. زني که شماره خانواده "گوردين" را تو¡= 0; دفتر تلفن در صفحه "ه" برا¡= 0; همسايه يادداشت مي‌= 05;رد؛ اما تلفن بقالي را در حرف "آ" مي‌ن = 8;شت تا شماره‌اش در صفحه اول باشد. در تمام دوران تحصيل من فقط يک بار به جلسه اولي= 575; و مربيان آمد و حتا يک کلمه از حرفها را متوجه نشد. وقت هايي که قرار بود برا= 610; جلسه باشگاه خوراکي ببرم= 48; مادر هر بار مي‌خو= 575;ست ساندويچ پني= 85; تبريزي و ريحان لاي نا= 606; لواش درست کن= 583; و يا شله زرد. هميشه به او مي‌گفتم: فراموشش کن. و آرزو مي‌کرد= 05; کاش ياد مي‌گ= 585;فت کلوچه جوي کشمشي درست کند. مادر با اصطلاح نوجوان‌ها، حسابي از مرحله پرت بود." (ص145 و 146)<= /span>

" = 70;ند سال پيش، برادرم فرشي= 83;، پدر و مادر را با بليت درجه يک به سفر ژاپن فرستاد. آن‌ها بيشتر از غذاهاي سر= 608; شده توي درجه يک خوششان آمده بود تا از خود ژاپن. البته پدر اقرار کرد که بعد از پرواز حالش بد شده بود: «بس که خوردم»

از سفر که برگشتند، برايم علاوه بر سوغاتي‌ه= 75;ي ديگر، چهارد= 07; بسته‌ي کوجک مربا آورده بودند.

پرسيدم: «اين ها را از کجا آورديد؟&raq= uo;

مادر جواب داد: «مال صبحانهR= 04;ي توي هواپيماست. هرکدام دوتا گرفتيم.»

در حالي که نمي‌خواس= 78;م جواب را بشنوم، پرسيدم: «ده تاي ديگر را از کجا آورديد؟»<= /p>
«مال باقي مسافره= 75; بود که مرباشان را نمي‌خواستنž= 3;.»

مسافرا&= #1606; قسمت درجه يک را تجسم کردم که دستمال سف= 585;ه انداخته‌انž= 3; روي پاهاشان = 608; ناگهان: «ببخشيد شما مرباتون را م= 610;‌خواهيد؟»

مادر با آن لهجه‌ي غليظ خاورميانه‌= 5;ي، اگر گذرنامهR= 04;ي آن‌ها را هم مي‌خواست با کمال ميل مي‌= 583;ادند تا از دستش خلاص شوند. تصوري منطقي است که وقتي پ&#= 1583;ر و مادر لخ لخ کنان و با جيب هاي پر از حبه قند بسته‌بن= 83;ي شده و بطري کوچک کچاپ از هواپيما پياده مي‌شد= 06;د، تمام کابين فهميده بودن= 83; که آن ها معمو&#= 1604;اً با پروازهاي ارزان سفر مي= 204;کنند." (ص83)

"تا قبل از روز اول دبستان لفين= 11; ول، هيچ وقت م&#= 1575;در را مايه شرمندگي نميR= 04;دانستم اما ديدن بچه= 204;هاي مدرسه که همه پيش از به صدا درآمدن زنگ ب= 607; ما خيره شده بودند، کافي بود که وانمو= 583; کنم او را نمي&#= 8204;شناسم." (ص9)

يا زماني که فيروزه و مادرش در برگشت از مدرسه راه را گم مي‌کنند و دختر خردسال= 10; آنها را به خانه‌شان ميR= 04;برد مي‌نويسد: "حدس زدم دخت= 85; از بچه‌هاي دبستان است و مي‌خواهد با بردن ما به خانه، اجراي= 10; خصوصي از سير= 705; تماشا کند." (ص11= )

نويسند&= #1607; به کرات به صفات منفي والدين خود حمله مي‌کند. اين رفتار نويسنده را م= 610;‌توان از سويي به ناخرسندي او از خلقيات پد= 585; و مادر ارجاع داد و از سوي ديگر نيز مي‌= 578;وان اينگونه توجيه کرد که او صرفا در صدد توليد يک متن فکاهي و جذاب براي خواننده برامده والا هيچ منظور خاصي از پرداختن کنايه‌آميز به رفتارهاي پدر و مادر ندارد.

به هر روي برخي از اين رفتارها= 10; منفي را در اي&#= 1606;جا فهرست وار ذک= 585; مي‌کنم:

ارزان جويي پدر: در طول کتاب چند بار به اين موضوع بر مي‌= 582;وريم که کاظم به شکلي افراطي در پي اجناس ارزان قيمت است.

خري&= #1583; لوازم براي اردو: "شنبه بعد من و پدرر راهي فروشگا= 07; شديم. پدر که بيزاري‌اش ا= 86; خريد معروف است، عقيده دارد هر چيز که قيمتش بيش از آن باشد که سال 1946 در اهواž= 6; بود گران است. خوشبختانه ا= 08; هميشه آمادگ= 10; دارد براي کلاسها و فعا= 604;يت‌هايي که نوعي پيشرفت را وعده مي دهند= 548; خرج کند اما چيزهاي ديگر خيلي گران محسوب مي‌شو= 06;د. علاقه او به خريد اجناس نصف قيمت توجيه مي‌کن= 83; که چرا او _تاجايي که ما مي‌دانيم_ صاحب تنها کف= 588; نايکي جير به رنگ خرمايي و صورتي موجود در آمريکا است. چيزهايي که او از حراج&#= 1610;‌هاي انبارگردان¡= 0; خريده طيفي است از اشياء صرفا بي‌مصر= 01; _مثل يک آژير قابل حمل_ تا اجناس کاملا بنجل _مثلا چندتا پرنده نمدي_. او حتا پذيرفته که م= 585;دم به کفش نايکي خرمايي‌اش جوري زل بزنن= 583; که آشکارا از سر حسادت نيس= 578;. اما تخفيف ويژه جاذبه مغناطيسي خاصي دارد که بيش از حد مقاومت پدر است.

من و پدر، فهرست د= 585; دست يکراست رفتيم بخش حراج غرفه لوازم اردويي." (ص49)

انت= 82;اب لاس وگاس برا= 610; گذراندن تعطيلات به د= 604;يل ارزاني: "لاس وگاس منطقه مورد علاقه پدر در اين کره خاکي است. در بچگي ناچا= 585; بودم تعطيلا= 78; زيادي را توي آن لانه فساد وسط بيابان تحمل کنم. تا يک تعطيلي سه چهار روزه مي= 204;رسيد، پدر با خوشحالي مي‌= 11;فت «برويم لاس وگاس» من از آنجا متنفر بودم اما لاس وگاس ارزان و باب طبع پدر بود. پس راه مي&= #8204;افتاديم." (ص56)

اشت= 10;اق پدر براي استفاده از ن= 605;ونه‌هاي رايگان غذا: "پرايس کلاب البته نمونهR= 04;هاي مجاني دارد، رديف‌هاي متعدد و تعدا= 583; بي‌شماري نمونه. دلتان پر مي‌کشد که جديدترين بوريتوي مرغ يخ زده يا آن رول‌هاي کوچ= 05; هات‌داگ را امتحان کنيد= 67; با مقداري سو= 662; آماده، ساند= 08;يچ بستني، سس اسپاگتي يا رول گوشت خوک چطوريد؟ همه آنجا پيدا مي= 204;شود، مجاني. سخاوت حيرت انگيزشان حت= 75; پرس دوم و سوم را هم مجاز مي&#= 8204;داند. کساني را ديد= 607;‌ام که دور و بر ميز نمونه‌ه= 75;ي مجاني شيرين= 10; براي مدتي بيشتر از آنک= 607; يکي را بجوند و رد شوند، وول مي‌زنند. اين افراد ناشناس توي فروشگاه که ب= 575; پررويي هرچه = 587;ر راه شان باشد مي‌خورند حالا صاحب يک چهره شده‌ان= 83;: پدر." (ص82)

است= 02;بال از شاه به خاطر مجاني بودن سفر: "سا= 604; 1977 قرار بود شا = 7; و فرح به آمريکا بيايند و با رييس جمهور جديد، جيمي کارتر ملاقا= 78; کنند.آن موقع تعداد کمي از ايراني ها در آمريکا بودن= 83; و از همه‌شان دعوت شده بود براي استقبا= 04; از شاه به واشنگتن‌دي̴= 4;سي بروند. دولت ايران تمام هزينه ها را مي‌پرداخت.=

پدر دعوت را پذيرفت. واکن= 588; برادرانم اي= 06; طور بود:

«ان= 11;ار عقلتان را از دست داده‌اي= 83;.»

«چي= 86;ي درباره تظاهرات ضد شاه نشنيده‌= 75;يد؟»

«مط= 05;ئن باشيد کتک مي= 204;خوريد»

«نر= 08;يد»

معل= 08;م بود برادرهايم نگرفته بودن= 83; که «سفر با تق&#= 1576;ل تمام هزينه‌= 07;ا» يعني چه." (ص111)<= /span>

<= /em>

تکر= 75;ري حرف زدن و زياده گويي‌= 07;اي پدر: حتي اي= 606; موارد نيز از چش= 05; نويسنده دور نمانده و از قلم نيفتاده است.

شرح داستان شنا ياددادن به فرزندان فاميل: هميشه مي‌گفت «يک استعداد ذات= 10; توي اين کار دارم» بارها = 608; بارها به شرح دقيق لحظه‌ا= 10; که يکي از خواهرزاده‌ = 7;ا يا برادرزاد= 07;‌ها شنا را ياد مي&#= 8204;گرفت و لحظات شگفت قبل از آن، گوش مي‌دادي= 05;... هميشه داستا= 06;‌هاي جذابش را با اين جمله تما= 605; مي‌کرد: «باي= 583; خودتان آنجا بوديد!» همگي خوشحال بودي= 05; که آنجا نبوديم. داستان‌ها چهارده بار اول جالب بود اما بعد از آن مثل اسلايده= 75;ي تعطيلات همسايه مي‌ش= 83; که کليساي جامع فرانسه را از تمام زوايا نشان م= 610;‌داد. بدبختانه هي= 70; کاري نمي‌شد براي پايان دادن به اين قصه‌ها انجا= 05; داد." (ص75)

تعر= 10;ف کردن مکرر خاطرات از بچ= 607;‌هاي خواهرش: "پدر عاشق اين است که خاطرات زيادي دربار= 07; هرکدام تعري= 01; کند و از هوش، بامزگي، و دوست‌داشتن¡= 0; بودن آنها بگويد. به او مي‌گوييم: «اين يکي را قبلا شنيده‌= 75;يم» ولي پدر هيچ وقت حرف ما را نمي شنود." (ص99)

و حت= 610; گفتگوي پدر ب= 575; انيشتن: "پروفسور انيشتين از پدر خواست مختصرى درباره برنامه فولبرايت بگويد كه البته عبارت كل= 610;دى در اينجا «مختصرى» بو= 83;. پدر اول تاريخچه آن بورس تحصيلى را برايش شرح داد و اين كه چطور سناتور فولبرايت بع= 83; از جنگ جهانى دوم براى گسترش تفاهم ميان آمريكا = 608; سا= 610;ر كشورها آن را بنيان گذاشت= 07;. پدر گفت كه با&#= 1608;رش نمى‌شد يك معلم آبادان= 09; براى چنين بورس معتبرى انتخاب شود، هرچند كاملا= 11; واجد شرايط باشد. به انيشتين گفت كه هميشه آرزوى تحصيل در آمريكا را داشته و اينك= 607; چقدر همه چيž= 6; عالى بوده! و تازه صحبتش گل انداخته بود. خلاصه يك خارجى تنها د= 575;شتيم كه تمام سال با هيچ كس صحبت نكرده و يكهو تصميم گرفته بود به اندازه يك س= 5;ل براى نابغه ا= 586; همه جا بى‌خ= 6;ر حرف<= /span> = 76;زند. مى‌شود تصور كرد چه فكرى در مغز هوشمن= 583; آلبرت انيشت= 10;ن مى‌گذشت: «ديگر هيچ وقت درباره فولبرايت سئوال نكن.» " (ص94) =

<= /em>

زبا= 06; انگليسي پدر = 608; مادر: فيروزه جزايري حتي ب= 607; زبان انگليس= 10; پدر و مادرش نيز توجه دارد و آنها را از اين بابت که حتي تا آخر هم لهجه خاور ميانه‌ايشا = 6; باقي ماند سرزنش مي‌کن= 83;.

"رفتن به آمريكا هم هيجان انگيز بود و هم دلهر&#= 1607; آور اما دست كم خيالمان راح= 78; بود كه پدر به زبان انگليس= 09; مسلط است... خيال مى‌كرد= 10;م آمريكا خانه دوم او است. به آمريكا كه رسيدي = 5; احتمال دادي= 05; پدر زندگى خودش را با يك نفر ديگر اشتباه گرفت= 07; است. از نگاه متعجب صندوقداران مغازه ها، كاركنان پمپ بنزين و گارسون‌ها م= 09;‌شد حدس زد كه<= /span> پدر به روايت خاصى ا= 586; زبان انگليس= 09; صحبت مى‌كرد كه هنوز ميان آمريكايى‌ه= 5; رايج نشده. در جست وجوى Water Closet (<= /span>= 75;صطلاحى قديمى براى توالت) توى يك فروشگاه بزر= 11; مع= 605;ولاً به دستگاه آب سردكن يا بخش مبلمان م= 606;زل مى‌رسيديم. ب= 607; لطف ترجمه‌ه= 75;ى پدر، خودمان را از سگ داغ <= span dir=3DLTR>(Hot Dog)= ،<= /span> = 05;اهى گربه‌اى (Cat Fish) و توله‌سگ ساك= 78; (Hush Puppy) دو= 585; نگه داشتيم و هيچ مقدارى ا= 586; خاويار نمى‌= 78;وانست قانع‌مان كن= 83; كه به كيك<= /span> گل<= /span> (Mud Pie) <= /span> لب بزنيم. تعجب مى‌كرديم پد= 85; چطور بعد از مدت‌ها تحصي= 04; در آمريكا، اي= 606; همه سوءتفاه= 05; زبانى با مرد= 605; آنجا داشت. به زودى فهميدي= 05; كه دوران دانشگاهش عمدتاً توى كتابخان= 07; گذشته و در آنجا از هر تم&#= 1575;سى با آمريكايىR= 04;ها به جز استادا= 606; مه= 606;دسى‌اش پرهيز كرده بود. تا وقتى مكالمه محدو= 83; بود به بردار ها، كشش سطحى مايعات و مكانيك سيالات، او ب= 607; مهارت مايكل جكسون با كلم= 575;ت مى‌رقصيد ام= 75; يك قدم دورتر از<= /span> = 83;نياى درخشان مهندسى نفت، زبانش پيچ مى= 204;خورد." (ص13 و 14)

يا " پدر و مادر حالا سي سال است که در آمريکا زندگي مي‌کن= 06;د، و انگليسي‌ش= 75;ن تا حدي پيشرف= 578; کرده، اما نه آنقدرها که م= 610;‌شد اميدوار بود. تمام تقصيره= 75; به گردن آنها نيست، واقعي= 78; اين است که انگليسي زبا= 06; گيج کننده‌ا= 10; است. وقتي پدر از دخترِ دوستش تعريف کرد و او را homely<= /span> ناميد= 548; منظورش اين بود که کدبانوي خوب= 10; مي‌شود. وقتي از رانندگان Horny گلايه مي‌کرد، مي‌= 82;واست بگويد زياد بوق مي‌زنند. و براي پدر و مادر هنوز قابل درک نيس= 578; چرا نوجوان ه= 575; مي‌خواهند cool باشند براي اينکه hot محسوب شوند." (ص17)

ديندار&= #1610; مناسکي و بي‌= 575;عتنايي به محتواي آن: در اين زمينه نويسنده مراسم عزيمت به لاس وگاس ر&#= 1575; شرح مي‌دهد:

"مراسم سفر هميشه يکسان اجرا م= 610;‌شد، پنج صبح بيدار مي̴= 4;شديم و پنج و ربع توي جاده بوديم... در مهم= ‌ترين بخش مراسم، مادر، قرآن ر= 575; مي= 204;گرفت بالاي چارچو= 76; در و يکي يکي از زيرش رد مي&#= 8204;شديم... من هميشه از توس= 604; به مذهب در رابطه با لاس وگاس معذب مي‌شدم= 48; مطمئن‌ام پيامبر(ص) هرگز چنين جايي را تأيي= 583; نم= 610;‌کند." (ص56)=

بي‌اعت&= #1606;ايي به روز تولد: پدر فيروزه روز تولد خود را نمي‌داند = 608; بعد از سفر به امريکا حسابگرانه روز تولد ماد= 585; را براي خود برگزيده است. "پدر دقيقا ن= 05;ي‌داند که تولدش چه روزي است. هر وقت بچه‌اي د= 585; خانواده پدر به دنيا مي‌آ= 605;د، پدربزرگ تاريخ تولدش را توي صفحه اول قران خانوادگي يادداشت مي‌= 05;رد. اشکال اين رو= 588; وقتي معلوم ش= 583; که يکي آن قرا&#= 1606; را گم کرد... وقتي پدر و مادر به آمريکا آمدن= 83;، پدر بايد يک روز تولد برا= 610; خودش انتخاب = 605;ي‌کرد. او که هميشه مرد حسابگري بود، 18 مارس _روز تولد مادر_ را براي خود انتخاب کرد. حساب کرده بود آن طور پرکردن ورقه‌ها راح= 78;‌تر مي‌شود چون فقط يک تاريخ را بايد حفظ کند." (ص 84)

ورود پدر به حريم خصوصي و باز کردن نامه دوست هم دانشگاهي: چن= 583; روز بعد پدر متوجه پاکت بزرگي شد که براي دانشجو= 10; انصرافي رسي= 83;ه بود. بازکردن اتفاقي نامهR= 04;هاي ديگران هميش= 07; يکي از تفريحات مور= 83; علاقه پدر بوده است." (ص92)

بي علاقگي پدر ب= 607; امور فرهنگي: به تنگ آمدن او از همراهي با ديگران در بازديد از مراکز فرهنگ= 10;.

"بعد از چند تعطيلي پربار فرهنگ= 10;، پدر متقاعد ش= 583; که آدم‌ها ارزش تنهايي را دست کم مي‌&#= 1711;يرند. بين دو گزينه موجود، وقت گذراني با ان= 587;اني مهربان ـ که براي يک مهند= 587; از کشوري که هرگ= 586; اسمش را نشنيده، از تعطيلات آخر هفته خودش گذشته بودـ ي= 575; مطالعه مثلا فرضيه‌هايي درباره مکانيک سيالات، انتخاب او رو= 588;ن بود. پدر به دفتر فولبرايت اطلاع داد که با سپاس فراوان، مشک= 04; تنهايي‌اش ح= 04; شده است. " (ص93)=

<= /em>

نق= 83; فاميل

اقا= 05;ت طولاني فامي= 04;: خانم جزايري علي الظاهر شاکي است از فاميل‌هايي که براي مدتي طولاني به خانه آنها مي= 204;آمدند و اقامت مي‌ک= 585;دند.

" توي فاميل ما مدت اقامت با واح= 583; فصل شمرده مي= 204;شد. کسي به خودش زحمت نمي‌دا= 83; نصف کره زمين را طي کند تا فقط ماه دسامبر را بماند. مي‌ما= 606;د و بهار کاليفرنيا، مراسم فارغ التحصيلي بچ= 07;‌ها در تابستان، = 608; جشن هالووين را مي‌ديد. مهم نبود که خانه براي خو= 583; ما هم به زحمت جا داشت." (ص30)<= o:p>

علاقه به غذا به جاي فرهنگ: "بعضيR= 04;ها سرزمين بيگانه را از طريق موزه‌ه= 75; و مناظر تاريخي مي‌ش= 06;اسند اما براي فاميل من امريکا بايد با پرزهاي زبان امتحان مي‌شد" (ص31)

لقب گذاري: در ميان فاميل نويسنده هر ک= 587; را با لقبي مي&#= 8204;شناسند که ممکن است از بچگي روي او مانده باش= 583; و الان کاملا بي‌ربط و موج= 576; رنجش او باشد. "در فاميل بزرگ ما هرکس لقبي دارد. اين لقب حک شده بر سنگ، اغلب نتيجه ي= 705; اتفاق ناخواسته اس= 78; که بعدها معناي گسترد= 07;‌تري مي‌يابد و شاخص زندگي آ= 606; فرد مي‌شود. براي مثال پس= 585; عمويم اردشي= 85; در پنج سالگي عادت ناخوشايندي داشت و در مهماني= 204;هاي شام والدينش پشت پرده‌ها= 10; سالن پذيراي= 10; مدفوع مي‌کر= 83;... اخيرا توي يک مهماني فاميلي= که همزمان بود با دوره رکود کسب معمولا پررونق او، ي= 705; نفر گفت که رستوران اردشير چندا= 06; خوب نمي‌گرد= 83;. عمه‌ام جواب داد: «خب از کسي که پشت پرده‌ها برينه چه توقعي دارين؟»" (ص48)

معني تعطيلات خانواده: برا= 610; خانواده فيروزه تعطي= 04;ات صرف رفتن به خانه اقوام و ازدحام ناشي از آن مي‌شود. "براي خانواده فرانسوا تعطيلات به معناي رفتن ب= 607; ويلاي ساحلي دنج‌شان در يونان بود، جايي که در بين فاصله ماهيگيري يا جستجوي اجنا= 87; قديمي آب آورده، به برنزه کردن پوست و تمرين موج سواري مي= 204;پرداختند. براي خانواد= 07; من تعطيلات غالبا به معن= 575;ي رفتن به خانه يکي از اقوام و خوابيدن رو= 610; زمين بود، فشرده بين عموزاده‌ها¡= 0; متعدد." (ص65)

شاي= 93;ه‌پراکني در مهماني‌ه= 75;: خانم جزايري به رد و بدل شدن اخبار فاميل و همچن= 610;ن شايعه‌ها در = 583;ور هم نشيني‌ها= 10; فاميلي اشار= 07; مي‌کند. "هر سال در جشن شکرگزاري، همه فاميل جم= 593; مي‌شويم توي خانه مرتضي پسر عمه‌ام. مادر خوراک ميگوي سنتي درست مي‌کند = 608; مي‌آورد، عم= 07; صديقه لوبيا پلو با گوشت، و عمه فاطمه باقلواي خانگي، بقيه هم غذاي ايراني مورد = 593;لاقه‌شان را درست مي‌ک= 606;ند و همه غذاها چيده مي‌شود کنار بوقلمو= 06; شکم پر و مخلفاتش. بعد آخرين اخبار فاميل رد و بدل مي‌شود. معمولا شايعاتي درباره اينک= 07; کي قرار است با کي عروسي کند. بعد که همه شايعات گفته شد و افر&#= 1575;د مربوط همه‌ا= 88; را تکذيب کردند، به پا= 587; زندگي‌مان د= 85; آمريکا و نعم= 578; بودن در کنار هم شکرگزاري مي‌کنيم." (ص80)

موقعيت بد زنان براي تحصيل: نويسنده به ممانعت از تحصيل عمه صديقه اشاره مي‌کند. =

"وقتي مادربزرگ داريوش دختر جواني بود، ب= 607; گفته پدر از همه باهوش‌ت= 85; بود. در آن زمان صديقه اجازه نيافت= 07; بود تحصيلات= 88; را پس از ششم ابتدايي ادا= 05;ه دهد و کمي بعد ازدواج کرده بود. تمام برادرانش دکتر يا مهند= 587; شدند. پدر اين را بي عدالتي بزرگ= 10; مي‌دانست. هميشه به من مي‌گفت اگر صديقه مي‌تو= 75;نست درسش را ادام= 607; دهد از همه‌ش= 575;ن دکتر بهتري م= 610;‌شد، چون هم باهوش بود و هم بسيار خلاق." (ص100)

بي‌علا&= #1602;گي فاميل به علم: فاميل خانم جزايري علاقه‌اي به علم و دانش ندارند البت= 07; عبدالله در اين ميان استثنا است. "عبدالله مرž= 3; کتابخواني ب= 08;د، انساني با معلومات که ا= 586; آموختن براي نفس آموختن لذت مي‌برد. او که به زبان عربي مسلط بود، علاقه زيادي به ريش= 607; هاي زبان‌شن= 75;سي داشت. در عطش ک&= #1587;ب اين معلومات او متفاوت از باقي فاميل بود. سيب زميني، تربچ= 07; و شلغم تنها ريشه‌هاي مورد علاقه فاميل ما بودند." (ص97 و 98)

<= /em>

نق= 83; جامعه و فرهن= 711; ايراني

اگر چه کم اما در جاهايي نويسنده کل جامعه و کشور ايران را موضوع نوشته خود قرار داد= 607; و در مورد آن اظهار نظر کر= 583;ه است.

تحصيلا&= #1578; کم زنان: در شرح جريان ازدواج پدر و مادر نويسند= 07; به بي‌اهميت= 10; درس خواندن د= 585; زنان نسل ماد= 585; مي‌پردازد. "مشکل اينجا بود که مادر مثل بيشتر زن= 575;ن نسل خودش تحصيلات کمي داشت. در دوره جواني او، پيدا کردن شوهر هدف اصل= 610; يک دختر در زندگي بود. درس خواندن، نسبت به هنرهايي مثل دم کردن چايي يا پختن باقل= 608;ا، اهميت کمتري داشت. " (ص10)

ازد= 08;اج ايراني: البته که ازدواجها بدون آشنايي قبلي هستند (ص10) و همچنين به صورت مصلحتي سر مي‌گيرند.

"ازدوا&#= 1580; در فرهنگ ما كاري به عشق و عاشقي ندارد. بيشتر انتخابي مصلحتي است. اگر آقا و خانم احمدي ا= 586; آقا و خانم نجاتي خوششا= 06; بيايد، فرزندانشان بايد با هم ازدواج كنند. از طرف ديگر اگر پدر و مادرها از هم خوششان نياي= 83; ولي بچه‌هايشان همديگر را دوست داشته باشند، خب همين وقت‌ها= 87;ت كه اشعار غمگين عاشقانه سروده مي‌شو= 83;. اگرچه اين پيوندهاي مصلحتي از دي= 583; دنياي غرب عجيب به نظر مي‌رسد، موفقيت آنها شايد كمتر از ازدواج‌هاي¡= 0; نباشد كه با برخورد دو نگاه توي كلا= 576; پايه‌ريزي م= 10;‌شود. " (ص30)

تاثير پذيري سريع فرهنگ ايران= 10;: نويسنده با لحني که بيشت= 585; به تمسخر مي ماند در شرح مراسم عروسي خود علاقه دختران ايراني را به يافتن شوهر تصوير مي‌کن= 83;.

"وقت پرتاب دسته گل رسيž= 3;. اين رسم را در ايران نداشتيم، اما هر رسمي که به يافتن شوهر مربوط ش= 608;د به سرعت و سهولت در فرهنگ ما جا مي= 204;افتد." (ص 155)

دست= 88;ويي ايراني: راوي حتي دستشويي هاي ايراني را ني= 586; به تمسخر مي‌= 711;يرد.

"تنها دستشويي‌ها¡= 0; بازار از نوع ايران= 610; بود، که تشکيل شده از يک سوراخ کف زمين. اگر بو را مي‌شد مثل صدا اندازه گرفت، اين توالت ها معادل صندليR= 04;هاي رديف جلو توي يک کنسرت شلو= 594; بودند." (ص 66)

زند= 11;ي فلاکت بار در اهواز: زندگي در اهواز پس از چندي اقامت د= 585; ويتي ير فلاک= 578; بار توصيف مي شود.

"بعد از تقريبا دو سا= 604; مسرت‌بخش بي پشه توي ويتي= 204;ير، به ايران برگشتيم. من و مادر به اهوا= 586; رفتيم تا پيش عمه فاطمه بمانيم و پدر در تهران کار مي‌کرد. اهوا= 586; شهري بود که سخاوتمندان = 7; از نعمت خاک و خل برخوردار شده بود. هر چيز که روي خيابان‌هاي آسفالت‌نشد = 7; آن شهر حرکت مي‌کرد، شام= 04; آدم، الاغ يا ماشين، فقط خاک را از سطح زمين به صورت کساني که توي همان مسير حرکت مي‌کرد= 06;د جابجا مي‌کر= 83;. به ندرت بارا= 606; مي‌باريد و وقتي مي‌بار= 10;د، خاک تبديل به گل مي‌شد و گل روي صورت بدت= 585; از خاک است. تطبيق با محي= 591; جديد و دشواريهايش برايم آسان نبود. تازه داشتم به مزه خاک توي دهان= 605; عادت مي‌کرد= 05; که هجوم قورباغه‌ها در ابعاد توراتي رخ داد. قورباغه= 204;هاي ريز شهر را پوشاندند. خيابان‌ها زير لحافي از قورباغه غلت مي‌زدند. قبل از ورود به هر ساختمان، بايد لايه‌ا= 10; از دل و روده چسبناک قورباغه را ا= 586; کفش‌هايمان پاک مي‌کردي= 05;... " (ص67)= <= /o:p>

طول= 75;ني بودن روند انجام کار در ايران: پد&= #1585; فيروزه براي عزيمت به امريکا مجبو= 85; است در روندي طولاني و چندين روزه شناسنامه‌اž= 8; را تعويض کند اما دريافت ويزا از سفار= 578; آمريکا تنها دو ساعت طول مي‌کشد. (ص 91)

نوي= 87;نده اين کتاب همچنين برخي رسوم ايراني را نيز به گونه‌اي تحقير کرده است که بيشتر در جريان عروسي خود به آن پرداخته است.

فهر= 87;ت بزرگ دعوت براي عروسي: &quo= t;بر خلاف فاميل فرانسوا، اقوام من گرم برنامه‌ريز¡= 0; براي يک مراس= 605; لذت بخ بودند. پدر و مادر، م&#= 1579;ل بابا نوئل، فهرستي طولاني از نا= 605;‌ها پيش رو داشتن= 583;. اين اولين عروسي فرزندان‌شا = 6; بود و نمي‌شد کسي را از قلم بيندازند. سالن پذيراي= 10; گنجايش ۱۶۵ نفر را داشت و با در نظر گرفتنم اينک= 07; فقط عمه‌ها و عموها و خاله= 204;ها و همسران و فرزندان و نو= 607;‌هاشان ۹۸ نفر هستند مشکل‌ساز ميR= 04;شد. پدر و مادر حسابي نگران مدعوين بودن= 83; و هرکدام از دوستاني که ا= 586; قديم در ابادان مي‌ش= 06;اختند به ياد مي‌آو= 585;دند. ترجيع‌بند حرف‌هاشان اين بود: «آنها را که نمي‌شود نگوييم.» من نيمي از افرا= 583; فهرست را نمي= 204;شناختم. پرسيدم «خانواده عباسي کي هستند و چرا دعوتشان مي‌= 05;نيم؟» «آنها پارسا= 04; ما را به عروسي دخترشان دعو= 78; کردند. تازه آنها استراليا هستند. نمي‌آ= 610;ند» آمدند و يک خواهرزاده‌ž= 8;ان را هم آوردند. " (ص۱۴۷)<= /p>
رسم روبوسي: "خطب= 07; عقد که تمام شد، همه همديگر را در آغوش گرفتند = 608; بوسيدند. بعد از آن باز همد&#= 1610;گر را در آغوش گرفتند و بوسيدند. بعد همه عکس گرفتند و هر کسي خودش را ق&#= 1575;طي کرد توي عکس ديگران...

به سختي مي‌شود ايراني‌ها ر= 75; از رسم در آغوش گرفتن و بوسيدن هر دو طرف گونه جدا کرد. زن‌ها زن&#= 8204;ها را مي‌بوسند= 48; مردها زن‌ها را مي‌بوسند = 608; مردهاي گنده پشمالو مردهاي قوي‌= 07;يکل ديگر را مي‌ب= 608;سند. خارجي‌ها مخصوصا مردا= 06; اين رسم را قدري آزارده= 06;ده مي‌يابند. " (ص&#= 1777;۵۲)

&nb= sp;

مو= 82;ره و نقد

اگر چه در اين نوشته توصيفات نويسنده از خانواده و فاميلش را به جاي صفات ايرانيان فر= 90; کرده‌ام اما به نظرم مي‌ر= 587;د که در مورد خواننده ايراني چنانکه پيش ا= 586; اين نيز گفتم= 548; اين اتفاق نم= 610;‌افتد. خواننده ايراني به خوبي مي‌توا= 06;د قضاوت کند که نويسنده‌اي که تنها تا شش سالگي در ايران بوده نمي‌تواند معرف کاملي براي فرهنگ ا= 608; باشد. خوانند= 607; ايراني اين کتاب را صرفا به عنوان خاطرات بامز= 07; يک ايراني الاصل مقيم خارج از کشور مي‌خواند ام= 75; احتمالا خوانندگان آمريکايي اي= 06; کتاب از روي خاطرا= 578; فيروزه جزاي= 85;ي در مورد ايراني‌ها قضاوت خواهن= 83; کرد و از ايراني تصاويري همچ= 08;ن خانواده فيروزه و بستگانشان خواهند داشت.

اين کتاب شرحي اس= 578; که فيروزه جزايري از سا= 604;‌هاي پيشين زندگي خود نوشته است. به نظر نمي‌آيد که اين شرح از روي يادداشتهاي روزانه باشد و بيشتر متکي بر حافظه اوست. وي در اين کتاب به صورت مستقيم = 608; اگاهانه نکوشيده است که به معرفي فرهنگ ايران= 10; بپردازد يا د= 585; مقام قياس آن با نمونه امريکايي بر= 75;يد و اين خوانند= 607; است که با خواندن اين نوشته، در مورد آن به اتکاي برداش= 78;‌ها و ذهنيت‌هاي خود قضاوت خواهد کرد.

= 83;ر لابلاي اين ن= 608;شته‌ها مي‌توان اشاراتي را ديد و نويسند= 607; را در جايگاه مدافع فرهنگ ايراني نشان= 83; يا نکته‌گير= 10; کرد و بر او تاخت که فرهن= 711; سرزمين مادر= 10;‌اش را به سخره گرفته و از ايراني‌ها د= 85; تقابل با آمريکايي‌ه= 5; چهره‌اي منف= 10; به نمايش گذاشته است.

= 76;ه نظر من اما هيچ کدام از اينها نيست. او کتاب را دقيقا از نظرگاه خود نوشته و به هيچ روي نکوشيده تا اين نظرگاه ر= 575; تعميم دهد و از همين روي است که داستا= 606;‌هايش در مورد ديگران است و گرچه کتاب زندگينامه فيروزه جزايري است، اما همه‌جا د= 585; مورد اطرافيانش سخن مي‌رود و خواننده اگر مشتاق شناخت= 06; نويسنده است بايد او را از پس روابط با اين اطرافيا= 06; بشناسد.

= 75;ز نظر من به عنوان يک خواننده، فيروزه شخصي= 78;ي ايراني نيست. گرچه او همچنان برخي خصلتهاي اير= 75;ني را با خود دارد، خانواده دوس= 78; است و خودش را در روابط با آشنايانش تعريف مي‌کن= 83; (چنانکه کتاب= 588; هم در مورد همين آشنايا= 06; است)، با حسي لطيف و نوستالژيک د= 85; مورد ايران و زبان فارسي و شهر آبادان و سنتهاي نورو= 86; و عروسي ايراني و.. حرف مي‌زند، اما در عين حال از زندگي در آمريکا خرسن= 83; است. او مجذوب فرهنگ آمريکايي و سبک زندگي آن= 607;ا شده است. وقتي از تنگناهاي زندگي در ايران و از دش&#= 1608;اري پيشرفت در موطن شرقي‌ا= 88; حرف مي‌زند م= 610;‌شود نتيجه گرفت ک= 607; رضايت از زندگي در آمريکا باعث شده تا زندگي ايراني را خوار و تخفيف کند.

= 83;ر هر صورت اين دوگانگي در متن کتاب، قضاوت را (اگر نيازي به قضاوت باشد) براي خوانند= 07; دشوار مي‌کن= 83; که احساس کنوني نويسنده در م= 608;رد اين دو فرهنگ چيست؟