working paper- sadeghian

دانشکده علوم اجتماع= 40; دانشگاه تهران

بر= 576;ساطی که بساطی نیس= 578;...

تأ= 579;یر جامعه پذیری ادبی در شکل گ&#= 1740;ری شعر نیمایی=

عل= 740; صادقیان

Masih121@yahoo.com

كارنوشت دانشجويي براي جام&= #1593;ه شناسی ادبیا= 78;

زير نظر دكتر محمدرضا جوادي يگانه

دی 1386

به عنوان مقدمه

جامعه‏پذير&= #1610; ادبي، عنوان دو سويه‏اي است كه از يك طرف حكايتگر = 608;ضعيتي مي‏باشد كه افراد مي‏توانند ا= 86; طريق ادبيات جامعه‏پذير شوند؛ يعني اعمال جامعهR= 07;پذيري از طريق ادبيات و اجتماعي كرد= 06; انسانها به وسيله فراورده‏ها¡= 0; ادبي.

با توجه به تأثير و استقبال فراوان مردم از فراورده‏= 07;اي ادبي، چه شعر= 548; چه رمان، چه داستان كوتا= 07; و يا فيلمنام= 607;، يكي از مهمترين روشها براي جامعه‏پذير كردن افراد استفاده از همين عناصر است. چه، اگر دقت شود، در يك بازه زماني، مي‏توان با جهت‏دهي به فراورده‏ها¡= 0; ادبي مسير جامعه ر= 575; نيز به سمت و سوي خاصي كشا= 606;د و اين امر به خاطر نفوذي است كه ادبيا= 578; از كودكي تا پيري، در زند= 711;ي انسانها دار= 83;.

از طرف ديگر، جامعه‏ پذيِ= 85;ی ادبي اشاره ب= 607; اين مفهوم اس= 578; كه چطور افرا= 583; از طريق اجتماع و فرايند جامعه‏پذير¡= 0; ياد مي‏گيرن= 83; كه شاعر يا نويسنده يا ب= 607; طور كلي اديب &#= 1588;وند.

اما با توجه به تعريف دوم= 548; اين سوال اساسي پيش مي‏آيد كه مگ= 585; افراد ياد مي‏گيرند كه اديب شوند، ي= 575; اديب شدن فرايندي است كه بدون يادگيري صور= 78; گرفته و اساساً شراي= 91; اجتماعي خاص= 10; را نمي‏طلبد = 608; بيشتر به استعدادها و انگيزه‏ها و تواناييهاي شخصي بستگي دارد وحتي اگ= 585; فردريك كبير هم وجود مي‏داشت، گوته همان شاعر بزرگي م= 610; شد كه هست.؟

براي پاسخ به اين سوال باي= 583; ابتدا، جامعه‏پذير¡= 0;، را مورد مداق= 607; قرار دهيم. اين مفهوم را مي‏توان از د= 608; حيث«عيني» = 08;«ذهني» مورد بررسي قرار داد. «جامعه‏پذيž= 5;ي از حيث عيني فرايندي است كه به موجب آن جامعه فرهنگ= 88; را از يك نسل به نسل بعدي انتقال مي‏دهد و فرد را با شيوه‏هاي پذيرفته شده = 608; تأييد شده زندگي اجتماعي سازكار مي‏ك= 06;د.»¹ در واقع در نگاهي عميقت= 85; و دقيِقتر «جامعه‏پذيž= 5; كردن افراد، انتقال نيازها، آرمانها، ار= 86;شها و انتظارات ي= 603; نسل به نسل بعد است»² اž= 6; اين نظر گاه، انسان درنتي= 80;ه فرايند جامعه‏پذير¡= 0;، فرزند زمان و فرزند نيازه= 75;ي عصر خويش خواهد بود.

«اما از حيث ذهني، جامعه‏پذير¡= 0; فرايندي است = 603;ه فرد از گذر آن خودش را با محيط اجتماع= 10;- فرهنگي پيرامونش سازگار مي‏كند.»^{3 انسان از
طريق اين
فرايند،
فرزند
زمانه‏ي خود
شده و اين
فرزندگونگي
سه مسئوليت ر=
575;
براي وي به
وجود مي‏آور=
83;.
1- مسئوليت
زماني. 2-
مسئوليت
مكاني. 3-
مسئوليت
اجتماعي.}

مسئوليت زماني بدين معناست كه فر= 583; دريابد كه در چه دوره‏اي زندگي مي‏كن= 83; و قوم و جهان عصر او از او چه مي‏خواهن= 83; و چه مطالبات= 610; دارند، بر شانه‏ي هر انساني، يك رسالت تاريخ= 10; نهاده شده اس= 578; كه كمتر كسي به اين رسالت وقوف پيدا كر= 583;ه و حوالت تاريخي خويش را در مي‏يابد.

رو&= #1586;گاري شد و كس مرد ره عشق نديد

حا&= #1604;يا چشم جهاني نگران من و توست⁴

يا به تعبير حافظ «عليه‏الرح = 5;ه»

دو&= #1585; مجنون گذشت و نوبت ماست

هر كسي پنج روزه نوبت اوست.

مسئوليت مكاني به معن= 610; اينكه، فرد بايد بداند ك= 607; چه چيزهايي محيط او را تشكيل مي‏دهند و زندگي او، ساخته و پرداخته و تح= 578; كدام شرايط جغرافيايي و مادي قرار دارد. چرا كه در ابعاد گسترده‏اي افكار و سلائ= 602; و علائق ما متأثر از همي= 606; محيط جغرافي= 75;يي است.

مسئوليت اجتماعي يعن= 10; اينكه، انسا= 06; را از نظر اجتماعي و فلسفي در مكاتب و اصول محدود كننده‏اي قرار نداده واسير انحرا= 01;ات و تعصبات بيج= 575; نشده و انسان و محيط او را آ&= #1606;طور كه هست«بما هوهو» درك نمايد.

البته رابطه ذهن و اجتماع و رابطه فرد با محيط اجتماعي كه د= 585; آن قرار گرفت= 607; است، رابطه‏اي دو سويه است. به تعبير افراطي‏تر«ž= 7;قوط و ظهور انديش= 607; از عوامل خار= 580; از محدوده خو= 583; دانش يعني عوامل اجتماعي متأثر است.»^{5
شرايط
اجتماعي، در
هر دوره،
چگونگي
انديشه، محت=
08;ا
و فرم آن را در
همان عصر مشخ=
589;
مي‏كند. و افك&#=
1575;ر
و انديشه چه
از جهت پيداي=
588;
و چه از جهت كي&=
#1601;يت
زاييده
اجتماع هستن=
83;.}

در واقع شكي نيست كه جامع= 607; به مثابه سيل= 610; است كه افراد را به اين طرف و آن طرف مي‏ك&#= 1588;اند، ولي از اين نكته نيز نبايد غفلت كرد كه جبر مطلق نبوده«= 08; انسان در اين سيل مي‏توان= 83; خودش براي خودش تصميم گرفته، جايش را عوض كند و حتي مسيري برخلاف آن اتخاذ نمايد. و احياناً در مسير اين سيل تأثير بخشيد= 07; و آن را در مسير ديگر بيندازد.»⁶ = 8; همين امر است كه اجازه مي‏دهد وجود يك انسان سرمنشأ برخي تحولات و تغييرات قرا= 85; گيرد. در حقيقت يك انسان تحول آفرين، كسي است كه مي‏تو= 575;ند از موضع خارجي، به اجتماع نظر كرده و به عنو&#= 1575;ن فاعل شناسا، از مجموع شرايط اجتماعي فهم= 10; داشته باشد، كه اين فهم، منشأ آن تحول و دگرگوني قر= 575;ر گيرد و اين امري است كه از عهده همه انسانها بر نمي‏آيد، چر= 75; كه انسانها غالباً اسير همين شرايط اجتماعي مي‏مانند و نمي‏توانند خود را از چنگ موانع ايجاد معرفت صحيح ر= 607;ا كنند. پي روي از ظنون و گمانها، عجل= 07; در قضاوت، هو= 575;ي نفس، تعصبات بيجا و از همه مهمتر، تقلي= 83; از گذشتگان و پيروي از بزرگان قوم، در هر رشته علمي، عناصر= 10; هستند كه معرفت انسان= 10; را تحت‏الشع= 75;ع قرار مي‏دهن= 83;. به ويژه براي يك انسان نوخ= 608;اه و نوجو، تقلي= 583; از گذشتگان ي= 575; به تعبير«بي&= #1603;ن»، «بت بازاري»<= /b> و پيروي از بزرگان قوم ي= 575;«بت‏نمايش¡= 0;» مي‏توانند مهمترين و بزرگترين، موانع براي ا= 610;ن ويژگي باشند. اين دو مسئله باعث مي‏شود كه انسان از فكر كردن در مورد، باورهاي خودش، بازاي= 87;تد و در دام مكاتب فلسفي = 608; اجتماعي، افتاده و آينه‏وارگي خويش از اجتماعي را ا= 586; دست بدهد، بگذريم از انسانهايي ك= 07; جهل مركب دارند و نمي‏دانند ك= 07; نمي‏دانند.=

در اين ميان چگونه مي‏توان از انگيزه‏هاي شخصي و ويژگيهاي فردي سخن گفت= 548; چرا كه «جامعه‏شناž= 7; حتي مفاهيمي مانند خلاقي= 78; و نوآوري را نيز در ارتبا= 591; با كنشها و واكنشهاي اجتماعي توج= 10;ه و تفسير مي‏كند و معتقد است كه حتي نوآوريه= 75;ي شخصي نيز در بستر اجتماع تحقق يافته و &#= 1601;رد نوآور با توج= 607; به زمينه پيشين نوآور= 10; مي‏كند و در مقايسه با ديگران و مخصوصاً گذشتگان است كه نوآوري او ظاهر شده»⁷و از اين جهت هيچ تحولي نخواهد توانست به طو= 585; كلي سنتهاي قبلي خود را ناديده بگيرد، چنان= 03;ه رابرت فراست مي‏گويد:«يك شعر فقط در ميان اشعار ديگر مفهوم شعري دارد.»⁸

فلذا«نمي‏ت&= #1608;ان ويژگيهاي شخصي را از عوامل اجتما= 93;ي جدا كرد، زير= 575; بايدها و نبايدها، فر= 07;نگ رفتاري و به طور كلي شخصي= 578; فرد در شرايط اجتماعي شكل مي‏گيرد و رش= 583; مي‏كند»⁹

از اين جهت«يك اديب تحول آفرين كسي است كه علاوه بر داشتن و برعهده گرفت= 06; آن سه مسئولي= 578;ي كه بدان اشار= 607; شد، بداند كه در چه دوره‏ا= 610; از تاريخ ادب= 610; قوم خود زندگ= 610; مي‏كند، وي ب= 575;يد نماينده كام= 04; و جامع جلوه‏هاي راستين ادبيات زمان خود بوده و در شكل، قالب، محتوا و مضمو= 606; فرزند زمانهR= 07;ي خود باشد. وي بايدبا تمام جلوه‏هاي عص= 85; خود از نظر ادبي معاصر بوده وادبيا= 78; قوم خود را به حدي برساند ك= 607; با زندگي قوم او معاصر باشد.»¹⁰

و به قول جلال‏آل احمد:«كار يك هنرمند را به ايِن طريق مي‏سنجند كه آيا زمان خود را درك كرده يا نه؟ و اگر درك كرده چه كشف تازه‏اي= 48; چه راه تازه‏اي و چه حرف تازه‏اي آورده و بهتر بگويم، چه هنري آورده است.»¹¹

و اساساً هنر در همين رها شدن از قيود معرفتي است و اين رها شدن است كه هنرمن= 583; را هنرمند مي= 207;كند. اين كاري است كه از كمتر كسي برمي‏آي= 83;. «بنابراين رفتار انسان= 10; عاملي نيست ك= 607; بتوان آنرا يقيناً ذاتي دانست بلكه انسان در طول حياتش فراين= 83; اثرپذيري از = 605;حيط را مي‏پيمايد»^=
12

براي توضيح بيشتر مطلب بالا (چگونگي جامع= 607; پذيري و كيفي= 578; اجتماعي شدن) به طور كلي بايد گفت كه در يك تقسيم بندي اوليه نظامهاي تاثيرگذار ب= 85; شكل گيري شخصيت انسان= 10; به دو نظام خانواده و جامعه تقسيم مي‌شوند.

البته اين نكته حائ= 586; اهميت است كه تاثير پذيري افراد از عوامل اجتماعي نيز به يك اندازه نبوده و« در درون يک جامع= 607; نيز انسانها به يك نسبت تحت تاثير نيستند و هر دو دسته از آنها مي‌توا= 06;د تحت تاثير عوامل متفاو= 78; قرار گيرد»^{13
فلذا مراحل
متفاوتي از
اجتماعي شدن
(جامعه پذيري)
را طي خواهد
كرد. از جمله
اين عوامل
اجتماعي شدن =
548;
مي‌توان به
خانواده،
گروه همالان =
548;
مدرسه، دانش=
11;اه
، رسانه‌هاي
همگاني، محي=
91;
هاي كاري –
آموزشي اشار=
07;
كرد كه هر يك
به گونه‌اي ب=
585;
روي انسانها =
608;
تطبيق آنها ب=
575;
جامعه تاثير=
11;ذارند.}

در مورد نهاد خانواده باي= 83; گفت كه« همه جا معمولا ، مادر مهمتري= 06; فرد در دوره زندگي كودك است. ماهيت روابطي كه مي= 575;ن مادران و كودكانشان برقرار مي‌ش= 08;د، تحت تاثير شك= 604; و نظم و ترتيب تماس آنها قر= 575;ر مي‌گيرد. اين جريان به نوب= 607; خود به وسيله ي خصلت نهاده= 575;ي خانواده و رابطه شان با گروهبنديها¡= 0; ديگر در جامع= 607; مشروط مي‌شو= 83;.»¹⁴

در جوامع سنتي ، خانواده‌اي كه فرد در آن متولدمی شود تا اندازه زيادي تعيين كننده موقيت اجتماعي فرد در بقيه زندگانيش اس= 78;. همچنين بايد گفت كه« منطق= 607; و طبقه ي اجتماعي خانواده‌اي كه فرد در آن متولد می شود= 548; نيز، بر الگوهاي اجت= 05;اعي شدن به شدت تاثير مي‌گذ= 75;رند.» ¹⁵

مدارس نيز به عنوان مكانهايي براي آموزش رسمي، با اهدافي آگاهانه تر و با برنامه تر= 548; شايد دومين مرحله اجتماعي شدن فرد است كه در اين مرحله علاوه بر انتقال فرهنگهاي سنتي و هويت م&#= 1604;ي «هر جامعه‌ا= 10; به كودك، دان= 588; و تجربيات اندوخته شده توسط نسلهاي گذشته و دانشمندان ، در چگونه بهت= 585; زيستن همراه با پايه‌اي ترين نتايج تحقيقات در زمينه هاي مختلف علوم ك= 607; مورد نياز يك انسان قرار م= 610;‌گيردبه طرز قابل استفاده در عمل به او آموخته مي‌ش= 08;د.» ¹⁶

بطور كلي نظامهاي آموزشي چه مدارس و چه دانشگاهها، بر روي نحوه تفكر ، تحليل مسائل، ارائ= 07; راه حلها و به طور خلاصه ابعاد شخصيت انسان تاثير بسيار مهم مي‌گذ= ;ارند.

اما با اين تفاصي= 604; نبايد تصور كرد كه جريان اجتماعي شدن= 48; هيچ گونه فرديت و اراد= 607; ی آزادي براي انسان بافي نميِ‌گذارد . « ممكن است تصور شود كه در قالبهاي پ= 610;ش ساخته‌اي كه جامعه برايمان فراهم كرده ريخته مي‌شو= 10;م.»¹⁷ اما اين نادرست است چراكه در اجتماعي شدن مبناي فرديت = 608; آزادي ما نيز هست.« در جريان اجتما= 93;ي شدن هر يك از ما يك حس هويت شخصي و توانايي اند= 10;شه و عمل مستقل پيدا مي‌كند.&ra= quo; ¹⁸ و اين مسئل= 607; اي است كه نبايد از آن غفلت كرد و نمي‌توان به طور مطلق پذيرفت كه جامعه ساختا= 85; شخصيت انسان را به طور كامل مي‌ساز= 83;. و اساسا بايد گفت كه بر هر عملي كه انسا= 606; انجام مي‌ده= 83; يك مجموعه ويژگي هاي فردي و يكسري عوامل اجتما= 93;ي دخيلند كه اي= 606; عوامل فردي د= 585; ظهور يا عدم ظهور، پرورش يا عدم پرورش آن استعداده= 75; و تواناييها = 608; ويژگيهاي ذا= 78;ي مي‌توانند موثر باشند. گاه اقتضاء شرايط اجتما= 93;ي اينست كه انسان دسته‌= 75;ي از تواناييهاي خود را كنار گذاشته و در جهت خاص حركت نمايد و اين به معناي شكل دهي و ايجاد استعدادها وتواناييها¡= 0; شخصي به وسيل= 607; فرايند اجتماعي شدن = 608; عوامل اجتماعي نيست، بلكه كيفيت و قوت و ضعف آنها را مورد تاثير قرار مي‌دهد.

و شايد نكته‌ا= 10; كه در اينجا قابل ذكر باش= 583; اين مسئله اس= 578; كه، آن روندي از اجتماعي شدن و جامعه پذيري مطلوب است، و آن شكلي از اجتماع مناس= 76; خواهد بود كه انسانها را د= 585; جهت استعدادهاي = 82;ودشان و تواناييها= 10; آنها حركت ده= 583; و راهنمايي كند و اين به معناي پرورش است و تبديل كردن قوه ها به فعليت ها.

در اين ميان اديب شدن هم از اين قاعده مستثني نيست. به تعبيري انسانها ،هم ياد مي‌گيرند ك= 07; اديب شوند و هم ياد نمي‌گ= 610;رند. خصوصا اين بح= 579; راجع به اديب شدن بيشتر مطرح است چرا كه در ظاهر امر اين طور به نظر ميرسد كه اديب شدن و شاعر شدن بيشتر به است= 593;دادها و ذاتيات انسانها برم= 10;‌گردد تا به محيط اجتماعي. ولي بطور خلاصه ا= 586; مجموع عبارا= 78; بالا بايد گف= 578; كه جريان اجتماعي شدن به دو نحو در انسان تأثير گذار است: يا مستقيم، يعن= 10; برخي ويژگي‌= 07;اي انسانيست كه اينها ذاتي نبوده و فقط از طريق فرايند جامع= 07; پذيري حاصل م= 610;‌شوند و يا به طريق غير مستقيم ب= 607; صورت جهت دهي &#= 1608; تقويت و يا تضعيف قوا و استعدادها. پ= 587; به هر حال اجتماعي شدن = 608; جامعه پذيري بر هر فرايند= 610; موثر خواهد بود اگرچه اديب شدن باش= 583;.

پس انسانها تا حدود زيادي ياد مي‏گيرن= 83; كه اديب شوند= 548; و مجموعه عواملي كه باعث بروز اي= 606; يادگيري مي‏شود عمدت= 75;ً اجتماعي بوده، و نباي= 583; از نقش جامعه‏پذير¡= 0; ادبي به معنا= 610; دوم و تأثير آن در راه اديب شدن افراد غفلت كرد.

اما پرداختن به بحث جامعه پذيري ادبي ب= 607; معناي دوم تا وقتيکه با يك واقعيتي خارجي منطبق نشده و پيوند نيابد، در حوزه نظري باقي خواهد م= 575;ند و نتايج آن مشاهده نخواهد شد، و به نظر مي رسد پرداختن به اين بحث از لحاظ نظري و ارائه دليل ب= 585; تأثير جامعه پذيري در شكل گيري شخصيت ا= 580;تماعي تا حدودي انجام شد و برای پرداخت= 06; به عالم خارج نيز بايد به دنبال مصداق= 10; مناسب بگردي= 05;.

آنچه در حيطه ادبيات براي نشان دادن بح= 579; مناسب است به نظر بنده، شروع هر مرحل= 607; از تاريخ نوي= 610; است درحيطه ادبيات، و بررسي زندگي كساني كه آغازگر سبك ي= 575; مرحله‌اي جديد در تاري= 582; ادبيات ما بودند. مثلا در حيطه رمان ، آغاز رمان مدرن يا رمان پست مدرن، در حيطه شعر آغا= 586; سبك خراساني عراقي، هندي = 608; يا شعر نو. اين آغازها بسيا= 85; بهتر مي‌توا= 06;ند تأثير عوامل اجتماعي را ب= 585; روند شكل گير= 610; سبك خاص نشان دهند و بررسي زندگي شاعرا= 06; آغازگر و تحو= 604; آفرين براي مقصود ما مناسب تر به نظر مي‌رسد.

سوال اساسي مطرح شده براي خود بنده اين بود كه پست مدرنيسم با تمام ساختار شكني هاي خود و انتقاد به تمامي مباني انديشه‌ها و حتي انديشه م= درنيسم و با شكستن تابوهاي فكر= 10; و عملي و نفي فراروايت ها= 48; تأثيري در به وجود آمدن شع= 585; نو داشته است يا نه؟ البته پيدايي اين سوال بيشتر معلول جهل به تاريخ شكل گيري پست مدرنيسم و ماهيت واقعي آن بود، چرا كه پس از بررسي متوجه شدم كه شكل گيري و پيداي= 610; شعر نيمايي بيشتر معلول تأثير مدرنيته بر حوزه ادبيات ما بوده است و اين مدرنيته بود كه به عنو&#= 1575;ن قويترين عام= 04; در ايجاد شعر نو و ساختن شخصيت مبدع آ= 606; يعني نيما يوشيج دخالت داشت، و پست مدرنيست، هم اكنون سرآغا= 86; طرحي نو در شع&#= 1585; و داستان ما شده است.

قبل از ورود به اين بحث ،پرداختن به جواب اين سوا= 604; به نظž= 5; لازم مي‌آيد كه آيا تفاوت= 610; ميان جامعه پذيري و شراي= 591; اجتماعي وجو= 83; دارد يا خير؟ به عقيده بند= 607; فرايند جامع= 07; پذيري بوسيل= 07; همين شرايط ا= 580;تماعي محقق خواهد ش= 583; و از دل آنها بيرون خواهد آمد.

تمام عوامل موثر ب= 585; جامعه پذيري مانند خانواده و گروه همالان = 548; مدرسه، دانشگاه و فض= 575;ي كاري آموزشي = 608; غيره خود همي= 606; شرايط اجتما= 93;ي هستند كه در شكل دهي به شخصيت انسانها موثرهستند. پ= 587; در واقع اگر براي بررسي تأثير جامعه پذيري در شكل گيري شعر نيمايي به فض= 575; و شرايط اجتماعي پردازيم، منحرف نشده ايم.

پيِدايِی شعر نيِمايِ= 40;

با توجه به اين مقدمه، بايد پرسيد چ= 607; عواملي دست ب= 607; دست هم داد كه ما در يك دوره خاص با شعر نيمايي مواج= 07; شديم و اينكه چرا اين سبك از شعر چند سال زودتر يا ديرتر پا به عرصه نگذاشت = 608; اگر كمي دقيقتر و فلس= 601;ي بخواهيم نظر= 10; بيفكنيم، بايد بگويم اصلاً نمي‏ش= 83; كه شعر نيماي= 610; زودتر يا ديرتر، رخ بن= 605;اياند، و در آن شرايط، حتما= 11; بايد ظهور كرده، و جريا= 606; شعر فارسي را تحت‏الشعاع قرار دهد.

اما شعر نيمايي، پيوند خورده است با نام علي اسفنديا= 85;ي«نيمايوشي&#= 1580;» و بدون تحليل وضعيت او، دست‏يابي به معرفتي صحيح در مورد علل و عوامل ظهور شعر نيمايي، ممكن و مقدور نخواهد بود. لذا بايد به او هم پرداخت و يا به عبارتي بهتر= 48; بايد به او پرداخت .چرا كه شعر نيماي= 610; به مفهوم واقعي خود، ترشحات و تجليات و ظهو= 585;ات وجودي نيماس= 78; و اولاً و با لذات نيما يو= 588;يج و ثانياً و با لعرض شعر نيمايي، جلو= 07; نمائي كردند. پس بايد دريابيم كه وي، چگونه يادگرفت كه شاعر نوپردا= 86; و تجدد خواه باشد و در حقي&#= 1602;ت در جريان جامعه‏پذير¡= 0; شعر نيمايي ظ= 607;ور كرده و چه عواملي دست ب= 607; دست هم دادند تا ما در دهه 1320 شاهد اين سبك شعري باشيم.

«شعر زايده بروز حالتي ذهني است برا= 610; انسان در محيطي از طبيعت، به اي= 606; معنا كه به شاعر حالتي دست مي‏دهد ك= 607; در نتيجه‏ي آن، او با اشياء محيط خود و با انسانها، نوعي رابطه‏= 10; ذهني پيدا كرده و اين رابطه، به نو= 576;ه خود، رابطه ا‏ي روحي است= 548; كه در آن اشياء، حالت مطلقاً فيزيكي و ماد= 610; خود را از دست مي‏دهند و در واقع بخشي از احساس و انديشه‏ي شاعر را به عاريه مي‏گيرند. شاعر در اين حالت تحت تأث= 610;ر افسون ذات اشياء قرار مي‏گيردو را= 86; وجودي آنها ر= 575; به وسيله منط= 602; و حسابهاي رياضي كه حسابشان از مقوله‏ي شعر جداست بلكه ب= 607; وسيله‏ي خون = 608; احساس خود، ك= 588;ف مي‏كند.»¹⁹ «= 08; اين، دو عنصر راستين شعر، يكي زندگي در طبيعت و ارائ= 607; عوامل آن زندگي، نه به خاطر، چيزي ديگر، بلكه ب= 607; خاطر همان زندگي، و دوم= 610; زندگي در اجتماع و تصو= 610;رگري حالات آدمي د= 585; اجتماع و در محيط زيست، د= 585; شعر گذشته ما اگر به كلي فراموش نشده باشد، چندان هم مورد توجه قرار نگرفته است.»²⁰ و اين دو عنصر فداي معشوق و معبو= 583; و… مي‏شود. در واقع دريافت اين دو عنصر،با همديگر است ك= 607; اجازه مي‏ده= 83; شاعر، مسئوليت خود را در قبال توده‏هاي مردم بشناسد = 608; زشتي و زيبايي‏هاي عصر خود را درك كند. در واقع تمام شاعران موفق ما در گذشته و حال كساني بوده‏اند كه نيازهاي عصر خود را قبل از آنكه حالت آشكار به خود بگيرد شناخت= 07; و آنرا در جهان‏بيني شعري خويش گن= 580;انده‏اند.

با توجه به تعريف بالا ا= 586; شعر، ما بايد ويژگيهاي دو عنصر، طبيعت = 608; اجتماع را در شخصيت و نگرش نيما كشف كرد= 607; و به تحليل آن&#= 1607;ا بپردازيم.«ش= 93;ر فارسي در دور= 607; قاجاريه، به تكرار، ابتذال، سست= 10; و فتور و روزم&#= 1585;دگي، گرفتار آمده بود. شعر فارسي در حال احتضار بود و به عبارتي قالب تهي كرد= 607; بود، ولي كسي مرگش را باور نداشت، اين شعر همچنان پ= 585; هيبت به نظر مي‏آمد، همچون سليما= 06; كه ملك موت جانش را ستانده بود، اما وي با اتكا بر عصاي= 610; ايستاده، همگان همچنا= 06; احترامش را واجب مي‏شمردد، ت= 75; اينكه سرانجام، موريانه‏ايš= 8; عصا را خورد و موجب شد كه كالبد بي‏جا= 06; به ظاهر استو= 575;ر او بر زمين بيفتد. اينگونه بود كه شكوه سليم= 575;ني شهر كهن از رونق و اعتبا= 585; افتاد.»²¹<= /p>

علل پيِدايِ= ی

الف:شرايِط اجتماعی

1.پيامد= ; جنبش مشروطيت، لزوم دگرگون= 10; در همه عرصه‏هاي فرهنگي، اجتماعي و… ر= 575; بيش از پيش نم&#= 1608;د بخشيد. جنبش مشروطه خواهي، به ايرانيان بي= 06;ش تازه‏ داد، شاعران و نويسندگان اين عصر، در پي زيباشناس= 10; جديدي بودند = 608; مي‏خواستند شعري بسراين= 83; كه با شعر كهن تفاوت داشته باشد. در اين ميان آشنايي روشنفكران ايراني با اديبان اروپايي حائ= 86; اهميت است. اين علاقه به ادبيات اروپايي كه منجر به ترجم= 607; آثار بزرگان ادب اروپا شد= 548; به شدت بر مفاهيم و داده‏هاي ذهني اديبان ايراني تأثي= 85; گذاشت و شايد يكي از عوامل اشتياق شعر جديد به مسائ= 604; اجتماعي، همين تأثير آثار اروپاي= 10;ان بر نوشته‏ها = 608; افكار روشنفكران م= 75; بوده است. از طرف ديگر، با شروع حاكميت سلسله‏ي پهلوي و يكپارچگي سياسي كشور، آرامش نسبي د= 585; كشور حاكم شد و با شكل‏گير= 610; نهادهاي فره= 06;گي در كشور، كم‏كم زمينه تغييِر ذوق و منزلت اجتماعي هنرمندان فراهم شد. اين امر منجر به افول اقتدار شاعران دربا= 85;ي گشته و زمينه ظهور شاعران= 10; از طبقه متوس= 591; جامعه را فراهم كرد، ك= 607; مرتبت و جايگاه طبقاتي هنرمند را ار= 578;قا دادند و اين تغيير در نگرش، جهان‏بيني‏ = 7;اي ماترياليست¡= 0;، اومانيستي، = 08; اگزيستانسي= 5;ليستي را در ساختار سياسي و فرهنگي جامع= 07; نهادينه كرد. در اين دوره اديب به جاي اعتماد به وز= 610;ر و دربار، به نفس خويش و پشتوانه‏ي مردمي آن اعتماد كرد و خود او مركز ثقل توجهات شد.

شاعر قديم در بسياري موار= 83; اجتماعي نبو= 83; همانطور كه گفته شد دغدغه‏هاي اجتماعي و مردمي را فدا= 610; ممدوح و معشو= 602; و معبود مي‏كرد چنانكه ابن يمين مي‏‏گويد:«غ= 86;ل از روي هوس برد و قصايد ز&#= 1591;مع»

و اين تغيير جايگاه انسان، در شع= 585; نو، هويداست. يعني شاعر، خود مركز ثقل عالم است و اوست كه به هم&#= 1607; پديده‏ها نظ= 85; كرده و همه را حول محور خرد و دغدغه‏هاي خود تفسير مي‏كند. انسانها ديگ= 85; مظاهر و خلائ= 602; الهي نيستند. در واقع ارتباط و حلق= 607;‏ي پيوند عالم ملك با ملكوت در همه زمينه‏ها قط= 93; مي‏شود. اين نگرش ماترياليست¡= 0;، سبب مي‏شود«طبيŸ= 3;ت انسان شده» د= 585; شعر كهن، جاي خود را به«طبيعت در منظر انسان» بدهد. در شعر گذشته اگر هم به طبيعت توج= 607; مي‏شد يا فقط به عنوان توصيف(در سبك خراساني) يا ب&#= 1607; عنوان عناصر= 10; در بردارنده ويژگيها و خصايص انساني(در سب= 603; عراقي) تلقي م&#= 1610;‏شد. سرو از آنجهت كه آزاده است= 548; نشان قامت دو= 587;ت است و… مورد توجه قرار مي‏گيرد و يا ديگر عناصر ط= 576;يعي، در ارتباط با ملكوت معنا پيدا مي‏كند= 48; در حاليكه در شعر نيمايي، به طبيعت بماهو طبيعت نگريسته مي‏شود، چنانچه خود نيما مي‏گوي= 83;:«چيزي كه بيشتر مرا به اين ساختمان تازه(ساختما= 06; شعر افسانه) معتقد كرده است،‏ همانا= 48; رعايت معني و طبيعت خاص هر چيز است. هيچ حسي براي شاع= 585; بالاتر از اي= 606; نيست كه بتواند طبيع= 78; را تشريح كند و معني را به طور ساده جلو= 607; دهد.»²² چنانچه به تعبير شاهرخ مسكوب«آميخ= 8;گي طبيعت و سرگذشت فردي = 608; اجتماعي انسان، طبيع= 78; را انساني و انسان را طبيعي مي‏كن= 83;. طبيعت در سرگذشت انسا= 06; راه مي‏يابد = 608; در تكوين سرشت(طبع) او مؤثر مي‏افتد.»²³=

2.با ظهور نيما از اجتماع و طبيعت تلقي ديگر صورت مي‏گيرد و انسان مغلوب = 608; مفتون طبيعت شده و تمام جزئيات روح و جسم او ارتبا= 591; تام و كلي با ط&= #1576;يعت پيدا مي‏كند = 608; انيس و همدلي و همجوشي با طبيعت ايجاد مي‏شود.

«او انديشه را چون آب روان در پيمانه‏ي طبيعت جاي مي‏كند و از بركت وجود طبيعت، پرده از رخ انديشه مي‏گشايد. پس تشريح طبيعت يعني يافتن م= 593;ني چيزها و بيان ساده آنها و اين آغاز و عزيمتگاه تازه‏اي است كه راهي ديگر پيش پاي شعر فارسي گذاشت= 48; با زبان و صور&#= 1578; شعري ديگرتر&raq= uo;²⁴

3.از اتفاقات ديگري كه در به وجود آمدن محتواي شعر ن= 608; مؤثر افتاد، آزادي و رهاي= 610; شاعر از قيد س&#= 1606;ت گذشتگان و چهارچوب و قالب مفهومي آن بود، كه در حقيقت هر دوي اينها، يعني آزادي در شكل &#= 1608; آزادي در محتوا متأثر از معلول آزادي ذهن شا= 593;ر هستند. و به تع&= #1576;يري«آزادي ذهن شاعر،وا= لاترين خصيصه‏ي شعر نوست. و شايد مهمترين نوآ= 08;ري نيما«من» مركزي آثار اوست»²⁵و اي = 6; همه، شايد، محصول نفوذ افكار غربيا= 06; و اروپاييان به داخل كشور بود كه در نگاهي كلي‏ت= 85;، همه فرآورده‏ها¡= 0;«مدرنيته» و عصر«تجدد» هستند. به بند كشيدن روح هم= 607; اشياء براي فهم بهتر آنها، و تجرب= 610; كردن همه چيز= 548; قطع رابطه عالم ملك‏ با ملكوت، آزاد= 10; و حريت و بي‏قيدي انس= 75;ن، خارج شدن شعر از ايده‏آليسم سقراط- افلاط= 608;ني و يا متافيزي= 603; ارسطوئي و نگريستن به آ= 606; به عنوان امر= 610; تجربي/ آزمايشگاهيš= 8; همه و همه از پيامدهاي جد= 10; و اساسي مدرن= 610;ته بود كه دراين زمان بر اثر ترجمه آثار اروپاييان، انقلاب مشروطيت، رابطه با غرب= 548; عصر رضاخاني و… برانديشه‏ي اديبان ايرا= 06;ي حاكم شده بود. در يك كلام بايد گفت كه مفاهيم شعري = 608; حتي قالب شعر زميني شد. «نيما چه در تحليلهاي فلسفي‏اش و چ= 607; در بررسي‏ها= 10; جامعه‏شناخ= 8;ي‏اش، چه در توضيح مباني زيباشناختي خود، نشان دا= 583;ه است كه تا چه اندازه‏‎، تاريخي مي‏انديشيد = 7; است. شاعر نيمايي به تجربه‏اش بي= 88; از ميراث باو= 585; دارد و نوجوي= 610; در اين شعر بيش از كمال ج&#= 1608;يي ارزش دارد.»²⁶

در شعر نيما«عاشق و معشوق» نه از بركت بارقه‏= 75;ي الاهي، بلكه در دامن مهر پرور خاك، يكديگر را مي‏يابند. بذ= 585; عشق، در مزرع سبز زمين مي‏رويد تا د= 585; باغ دل برومن= 583; شود.»²⁷

و وقتي انسان، همين انسان كوچه بازاري شد و زندگي همين زندگي اجتماعي ،چنانچه ما اين امر را در نگاه نيِما ب= 607; عالم انساني داريم، و از آ&#= 1606; ايده آليسم و اتوپيا، ديگ= 85; خبري نبود، مفاهيم تبدي= 04; به همين مفاهيم زمين= 10; و دغدغه‏هاي روزمره شد وه= 605; قالب و هم بيان ، به هميِن زبان كوچه و بازار نزديك مي‏شو= 83;. و اگر در اين راه، قالب بشكند، هيچ هراسي نيست. چ&#= 1606;انچه خود نيما مي‏گويد:«اص= 08;ل عقيده‏ي من: ن&#= 1586;ديك كرد نظم به نشر و نثر به نظم است نزدي= 603;ي نظم از حيث خيالات شاعرانه كه تاكنون در نش= 585; فارسي داخل نشده است در نثر ازحيث تماميت و سادگي. به اين معنا همانطو= 85; كه نشر از مقا&#= 1589; ما تعريف وتوصيف مي‏كند، هما= 06; طرز صنايعي ر= 575; كه در نشر موجود مي‏شود، آن‏ها را با نظم معامله بدهيم…

1- شعر ما در صورت موزون و در باطن مثل نثر تمام وقايع را وصف كننده باشد. 2- نثر ما آينه‏= 610; طبيعت و پردازخيال شاعرانه باش= 83;.»²⁸ چرا كه شعر نيمايي، قرا= 85; است شعر متعه= 583; باشد و ابزار و طريق نه هدف و نه موضوع.

ب :شرايِط فرž= 3;ی

1.گذشته از اي= 06; شرايط عام اجتماعي،«ن¡= 0;ما» كسي بود كه در دامان مادر= 10; علاقه‏مند ب= 07; شعر و هنر و علم رشد كرد و عشق به شعر فارسي با زمزمه‏هاي مادر دروجود= 88; رسوب كرد و سپس سفر به پايتخت و رفت= 606; به مدرسه‏ي«سن̴= 7;لوئي» زندگي او را تحت تأثير خو= 583; قرار داد.

2.وي در«سن‏ل&#= 1608;ئي» با استاد خوي= 588;«نظام وفا» آشنا شد، كه مراقب= 578; و تشويق اين معلم خوش رفت= 575;ر به تعبير خود نيما، او را به خط شعر گفت&#= 1606; انداخت. مادر و معلم توانا= 610; نيما، حالات جسماني، فكر= 10; و اخلاقي او را به كار گرفتند و او ر&#= 1575; در مسيري انداختند كه محيط و جامعه از وي توقع دارد و به عبارتي او را تعليم و آموز= 588; دادند. اما«سن‏لوئ¡= 0;» به عنوان شكل دهنده‏ترين عنصر روح زمان، نيما ر= 575; با زبان فرانسه آشنا كرد. زباني كه به گفته‏ي خو= 583; نيما، راه تا= 586;ه‏اي را در پيش چشم وي گذاشت و اين تأثير به &#= 1581;دي بود كه مي‏گويد«شعž= 5; امروز من برا= 610; كساني است كه آشنا به شعر خارجي هستند&raq= uo;²⁹ تحصيل در اين مدرسه، سبب آشنايي او با ادبيات غني فرانسه شد و اين امر در نگاه نيما به عالم تأثير فراوان نهاد:&la= quo; و علت اختلاف(ميان ادبيات غرب و شرق) همان سير سوبژكتيو(ذه= 06;ي) و ابژكتيو(عي= 606;ي) است كه شرق و غرب را با هم فاصله داده است. ما براي تجسم و ترسيم= 548; مجبور به ايجاد طرز كا= 585; غربي شده‏اي= 05; و اين است ماحصل»³⁰. «آشنايي با زبان خارجي راه تازه را در پيش چشم من گذاشت. ثمره كار من در اين راه، بعد از جدايي از مدرسه و گذرانيدن دو= 85;ه دلدادگي بدانجا مي‏انجامد ك= 07; ممكن است در منظومه‏ي افسانه‏ي من ديده شود.»³¹ كه البته در اين گفته به دو عامل جدائ= 610; از مدرسه و گذرانيدن دو= 85;ه دلدادگي اشاره رفته، كه بعداً به آنها خواهيم پرداخت.

حميد زرين‏كوب مي‏گويد:«ني= 05;ا در سال 1316 شمسيš= 8; موفق به كشف شكل تازه‏اي در شعر فارسي مي‏شود، با زبان و محتوا= 610; شاعرانه و انقلابي. اين زبان و شكل خاص و تازه كه نيما به خلق آن دست مي‏يا= 576;د، ظاهراً با آگاهي او از زبان و فرهنگ و ادب فرانسو= 610; و خاصه آشناي= 610; او با شيوه‏هاي رمانتيسم و سمبوليسم و ب= 607; خصوص شعر«رم= 76;و» و«ورلن» و«استفان مالارمه» بيR= 07;ارتباط نيست و ظاهرا= 611; نيما با آشنايي و اطلاع از انقلابي كه د= 585; شعر فرانسوي رخ داده است، به شعر فارسي كه سنت و تكرار آن را فرسوده و بي‏= 581;اصل كرده است، جا= 606; تازه‏اي مي‏دهد.»³² د= 85; اين جا خواند= 606; اخبار جنگ جهاني اول به زبان فرانسه نيز بر دغدغه‏هاي اجتماعي افزود.

3.دراين ميان از شش نشرياتي هم كه در زمان نيما به چاپ مي‏رسيد و جد= ال سنت پرستان و نوگرايان در آن، در ايجاد فضاي شاعري و نويسندگي، ن= 76;ايد غافل شد.«اما فرق اساسي نيما با ديگران شاعر= 75;ن نوپرداز در اين بوده است كه وي دقيقاً به فلسفه‏ي اين نوپرداز= 10; آگاهي داشته است، و اين كار را صرفاً از روي تنوع و جذابيت انجا= 05; نداده است، بلكه عميقاً به علت ظهور و شكل‏گيري شع= 85; آزاد در ايرا= 606; و جهان آگاهي داشته است و به همين دليل نيز بخشي از هم خود را مصرف تبيين و تعليل تاريخ= 10; هنر نوين مي‏كرده است.&ra= quo;³³

در كنار اين عوامل فردی خاص، نبايد ا= 586; موقعيت مكاني و جغرافيايي نيما نيز غفلت كرد، زندگي در طبيعت و در ميان كوه‏ها = 608; درياي شمال نيز، بي‏ترديد در اين فرآيند م= 572;ثر بوده است و شايد بسياري از انگيزه‏هاي فردي و مباني فكري وي در نتيجه‏ي زندگي در همي= 606; طبيعت بوده باشد و اين نگاه دقيق و ذات و طبيعتِ طبيعت، تعام= 04; عاطفي با آن و شناور بودن د= 585; آن، اجازه دا= 583; كه نيما به طبيعت احترا= 05; بگذارد و آنر= 575; همانطور كه هست تفسير كن= 583; و اين تا حدود&#= 1610; محصول تعامل خود اوست با آن. در شعر او رابطه ميان طبيعت و سرشت انساني، رابطه‏اي دو سويه است و از يك طرف طبيعت سرشت انسان ر= 575; تحت تأثير خو= 583; قرار مي‏دهد = 608; از طرف ديگر، انسان، طبيع= 78; را ابزاري قرار مي‏دهد براي درمان اراضي اجتما= 93;ي.

ج:روحيِات نيما

اما بحث از حالات و روحيات خاص نيما بحثي مه= 605; و پردامنه اس= 578; و اگر چه بيشتر شرايط = 608; اختصاصات روحي افراد م= 581;صول عوامل اجتماعي است اما به دليل اهميت آن باي= 583; جداگانه بررسي شود.

به گفته‏ي خود نيما، مايه‏ي اصلي شعر او«رنج<= /b>» ‏است و او براي«رنج» خود و «رنج» ديگران شعر مي‏گويد.

«در روانشنا= سي، رابطه‏ي بين خلاقيت هنري = 608; اختلالات روحي تبيين شده. خلق ناپايدار به هزينه حياتي(= 605;ريضي، كوتاهي عمر) مي‏تواند به آفرينش هنري كمك كند. ولي هنرمند با تعادل روحي ه= 605; به همان اندازه مي‏تواند خلاق باشد»³⁴

آنچه مسلم است و نمي‏توان از آن چشم پوشيد= 548; تأثير عوامل رواني بر شكل‏گيري روحيه ادبي و مخصوصاً شاعري است.«روانشن= 75;سی انگليسي ثاب= 78; كرده كه آمار افسردگي در شاعران بيش ا= 586; 2 برابر افراد عادي است.»³⁵ حساسيت، بهانه‏گيري از آثار بيماريهاي اجتماعي است. البته قرار نيست بگوييم كه نيما، بيم= 575;ر بوده است ولي«كشمكش‏ = 7;اي دروني، واقعيت‏هاي تلخ اجتماعي- سياسي، نگرا= 06;ي، بيكاري‏هاي موقت، تشويش= 48; تنهايي و ترس مداوم ،حاصل= 10; جز افسردگي نداشت و او كه نمي‏توانست در پناه«دو نان» آرام بگيرد، به شع= 585; پناه مي‏برد.&ra= quo;³⁶ به گفته‏ي خودش با فساد و محيط بد همآغوش شده و زندگي او در اغتشاش و رنج تحمل‏ناپذيž= 5;ي افتاده است. تمايل به انزواطلبي، = 75;ز دست دادن هويت، گريز ا= 586; غير، همدردي با نيازمندا= 06;، مطرودان و مظلومان جامعه، روح عاصي و عزلت و انزواي عاشقانه، تضادهاي شخصيتي نيما است كه او را به نقطه‏ي تلاقي فرديت = 608; جامعه‏گراي¡= 0; مي‏كشد. دورا= 606; اختناق سياس= 10; و اجتماعي منجر به شكل‏گيري اندوه، ترس و اضطراب شده و بدبيني، ناكامي و انزوا را به همراه خويش مي‏آورد فلذ= 75; بايد نخستين منشأ پنهان اين يأس و آزر&#= 1583;گي را در محيط پيرامونش جستجو كرد. تجربه دلدادگي كه ب= 607; آن اشاره رفت= 548; نيز حتماً مؤثر بوده است، و خود او اعتقاد داشت:«قصه‏ي = 593;اشقي پر ز بيمم، گر مهيبم چو ديو صحاری، ور مر= 575; پيرزن روستايي، غو= 04; خواند زآدم فراري، زاده‏ي اضطراب جهانم.»³⁷<= /p>
از مجموع آنچه د= 585; صفحات قبل آمد، در يك تصوير كلي مي= 204;توان گفت كه محيط خانوادگي و مخصوصا مادر نيما به عنوان اولين عامل د= 585; اديب شده وي م&#= 1608;ثر بوده است .الب&#= 1578;ه در اديب شدن او و رشد و پرورش استعدادهاي وي و نه در نيما شدنش .همچنين مدرس= 607; رفتن او بسيا= 585; كارساز بوده است. زمينه هايي كه براي وي در آنجا فراهم آمد را= 607; تازه اي را پيش چشم او گش&#= 1608;د و اين راه تازه آشنايي با زبان فرانسه بود ك= 607; حوزه تفكر و بينش وي را گسترش داد و در ميان شرايطي كه غي= 585; خانواده و مدرسه و به طور كلي بر محيط آن روز جامعه ايران = 608; بالتبع نيما سايه افكنده بود مي‌توان از جنبش مشروطيت ياد كرد كه مهم ترين ظهور و بروز مدرنيت= 07; در حوزه سياس= 610; جامعه ايران = 576;ه شمار مي رفت و اگر اين مبنا را بپذيريم ك= 607; به خاطر شدت مقاومتها در حوزه سياسي و حكومتي يك كشور و تعصبه= 575; و پافشاريها روي آن، هميش= 607; آخرين حلقه‌= 75;ي كه تحت تاثير شرايط متفاو= 78; جديد قرار مي= 204;گيرد، حوزه سياسي و حكومتي يك كشور است، بايد گفت كه حتما قبل از انقلاب مشروطيت، كل ساختار نظري = 608; فكري جامعه ايراني تحت تاثير مدرني= 78;ه قرار گرفته بود و پيامدهاي آن تا عصر نيما ادامه داشت، = 608; ورود عناصر فكري مدرنيت= 07; به حوزه ی انديشه ي جامعه ی ما و بالخصوص نيما، نگرش و= 610; را نسبت به عالم و آدم تغيير داده و اين تغيير نگرش فكري، د= 585; حوزه عيني و ظهور و بروز خارجي، منجربه تحول در ساختار و محتواي شعر ايراني و ايجاد گونه‌= 75;ي جديد از شعر با نام شعرنو شد.

نكته قابل تأمل اي= 606; است كه نيما و اساسا هر شاع= 585;ي مايه هاي ادي= 576; شدن را با خود داشته‌اند و شايد در بررس= 610; عميق تر هيچ كس ياد نمي‌گ= 610;رد كه اديب شود، چون ريشه‌ها= 10; اصلي آن نهفت= 607; در روح آدميس= 578; و درون مايه ي اين مقولات ا= 586; جمله فنون نيست ،بلكه قوه‌ايست كه در برخي از انسانها هست = 608; در برخي ديگر خير، ولي چگونگي پرور= 88; آن استعداده= 75; ،چه در وجه صوري و چه در وجه محتوايي= 48; امريست كه بوسيله شرايِط اجتماعي محق= 02; مي‌شود. حال اگر بطور خود آگاهانه باش= 83; مي‌توان نام يادگيري را ب= 585; آن نهاد و گفت كه انسانها ياد مي گيرند كه چگونه شاعري بشوند = 608; اگر خودآگاهانه نباشد و از دسترس وي خار= 580; باشد شايد نتوانيِم عنوان يادگي= 85;ي را بر آن بنهيم ولي قطعا عنوان تاثير پذيري را داراست.

ني= 605;ا، چكيده زمان خود بود و اين معني در مورد او بدون سفار= 588;، صورت گرفته بود، وي يك عكس برگردان ساده نبود، بيشترين رنگ را از زمان خود گرفته بو= 583; و شعر او نمون&#= 1607;‏اي از خود او بود، وابسته به زمان و مكاني كه در آن زندگي مي‏كرد و با آن بستگي داشته و از آن پيدا شده بود. نيما مسئوليتهاي خود را به خوب&#= 1610; دريافته بود = 608; ساختار شعر ا= 608; منطبق با ساختار جامع= 07; جديد بود و شعر او، نماد تاريخ و فرهن= 711; مملكت خود او بود، او ادبيات را از هر حيث عوض كرد، موضوع تازه آورد، مضامين را بس= 591; داد، طرز بيا= 606; تازه آورد، مدل وصفي و رواني كه در دنياي با شعو= 585; آدمهاست به شعر داد و در يك كلام شعر او، آينه‏ي عصر خود بود.

منابع=

1.مباني جامعه‏شناس¡= 0; نيك گهر عبدالحسين،= 8;هران: نشر رايِزنٍ،1369،

2.همان

3.همان،ص48

4.م.ا.سايِه=

5.كارل مانهايم، ايدئولوژي و اوپيا، ترجم= 07; فريبرز مجيدي، ص 348

6.مرتضي مطهري، تعلي= 05; و تربيت در اسلام ص 381،

7. سنت و نوآوری در شع= 585; معاصر.امين‏= 62;ور، قيصر،تهران ،علمی فرهنگ= 40;1383 ،ص119

8.طلا در مس رضا براهني ،تهران،[بی نا]،1344،ص92

9.سنت و نوآوری در شع= 585; معاصر.امين‏= 62;ور، قيصر، ،ص119

10.طلا در مس رضا براهني ،ص79

11.هفت مقاله جلال‏آل احمد،تهرانš= 8;اميِر کبيِر،1370

12.روح زمانه ونيما= 48; غلامرضا پيروز،نشري¡= 6;ه گوهران،13-14

13.آناتومی جامعه،فرامž= 5;زرفيع پور،تهران،ž= 8;رکت سهامی انتشار،1377

14.جامعه شناسی،آنتو = 6;ی گيِدنز،ترج = 5;ه منوچهر صبور= 40;،تهران،نشر نی،1376،ص104

15.همان

16. .آناتومی جامعه،فرامž= 5;زرفيع پور، ،ص356

17. جامعه شناسی،آنتو = 6;ی گيِدنز،ترج = 5;ه منوچهر صبور= 40;،ص104

18.همان

19. .طلا در م= 87; رضا براهني ، ،مقاله ی اول

20.همان،ص80<= /o:p>

21. روح زمانه ونيما= 48; غلامرضا پيروز

22. داستان ادبيِات وسرگذشت اجتماع،شاهž= 5;خ مسکوب،تهرا = 6;،فروزان روز،1373

23.همان

24.همان

25. بيژن باران، مقال= 07;

26. مسعود كريم‏خاني، = 5;قاله

27. داستان ادبيِات وسرگذشت اجتماع،شاهž= 5;خ مسکوب،

28نقل از مقاله نيما و عشقي پيگاما= 06; شعر نو ،حسين مسرت،نشريِ = 7; گوهران،13-14

29.همان

30= .همان

31.همان

32.همان

33.تاريِخ تحليِلی شعر نو

34. بيژن باران، مقال= 07;

35.همان

36. اضطراب جهان، روح‏انگيز كراچي،نشري¡= 6;ه ی گوهران،13-14

37.مجموعه اشعار نيِمايِوشيž= 0; ،ص37

.