working paper- tavakoli

&#= 1583;انشکده علوم اجتماع= 40; دانشگاه تهران

<= b>

<= b>آلبر کامو: به دنبال چشمه نوری در انحطاط مقدر بشر

<= span lang=3DFA style=3D'font-size:10.0pt;font-family:Tahoma;mso-bidi-language:FA= '>

<= b>هانیه توکلی

<= span lang=3DFA style=3D'font-size:10.0pt;font-family:Tahoma;mso-bidi-language:FA= '>

<= span style=3D'font-size:10.0pt;font-family:Tahoma;mso-bidi-language:FA'>Tavakoli_haniye@y= ahoo.com

<= span lang=3DFA style=3D'font-size:10.0pt;font-family:Tahoma;mso-bidi-language:FA= '>

كا= 585;نوشت دانشجويي براي جام&= #1593;ه شناسی ادبیا= 78;

زي= 585; نظر دكتر محمدرضا جوادي يگانه

دی 13= 86

<= /p>

<= span lang=3DFA style=3D'font-size:10.0pt;font-family:Tahoma;mso-bidi-language:FA= '>

= آلبر کامو هفتم نوامبر سال 1913 در دهکده مونداوی ، جا= 740;ی نزدیک به شهر قسطنطنیه در الجزایر به د= 606;یا آمد . پدرش فرانسوی و مادرش اسپان= 40;ایی تبار بود و در اصل خانواده کامو جزء آن دسته از مهاجران فرانسوی بودند که برا= 740; گرفتن زمین و کشاورزی به الجزایر آمد= 07; بودند . پدرش " لوسین کامو " زمانی که آلب= 585; یک سال داشت در نبرد " مار= 606; " در جنگ جهان= 740; اول کشته شد ، پس از آن مادرش به همراه او و دی&#= 1711;ر پسرش به شهر الجزایر آمد = 608; زندگی دو پسر= 588; را با کار در مشاغل دون ما= 740;ه گرداند و این= 670;نین کودکی و نوجوانی کام= 08; در فقر و تهید&#= 1587;تی سپری شد ، تا جایی که به زحمت توانست دوران تحصیل= 75;ت ابتدایی را ب= 607; پایان رساند . <= o:p>

گذ= 588;ته کامو برخلاف اکثر چهره ها= 740; شاخص ادبی فرانسه در آن زمان به هیچ وجه روشنفکرانه = 06;یست ، مادرش زنی ب&#= 1740;سواد بود و در خانواده اثر= 40; از کتاب یا مجله نبود .

ام= 575; به سبب پا فشاری " لوئی ژرمن " – معلم مدرسه ابتدا= 40;ی اش – توانست تحصیلات متوسطه را به پایان رساند . در دبیرستان معلمش " ژان گرنیه " ذوق تفکر فلسفی ر= 575; در کامو بران= 711;یخت و به او میگفت که چه کتابها= 740;ی بخواند . بدین&#= 1589;ورت " گرنیه " مسی= 85; فکری کامو را جهت دار کرد .

کا= 605;و با انجام داد= 606; کارهایی که د= 585; دسترسش بود – کارهای عملی = 608; فکری – راه خود را هموار میکرد ، لواز= 605; یدکی اتومبی= 04; میفروخت ، در دفتر هواشنا= 87;ی ، در کارخانه کشتی سازی و در اداره کار میکرد .

کا= 605;و در سن جوانی ب&#= 1740;ن سالهای 1930 – 1928 دروازه بان ت= 740;م فوتبالی در الجزایر بود . او بعدها میگ= 608;ید که تمام درک او از اخلاقی= 575;ت ، روی زمین فوتبال شکل گرفت و تنها جایی که او در آن احساس خوشبختی و آرامش میکرد = 548; تئاتر یا استادیوم فوتبال بود . اما ماجرایی در سال 1930 باعث شد که او از آن پس فقط یک تماشاچی فوتبال باشد . کامو خون سرف= 607; میکرد و اولی= 606; آثار سل در او تشخیص داده ش= 583; و بدن کامو ای&#= 1606; بیماری را تا پایان عمر مانند اندوه= 40; خصوصی به همراه داشت . ب&= #1740; شک این واقعه بر تأ کید اکثر آثار او راجع به مرگ و &= #1601;ناپذیری تأثیری اصیل داشته است و همواره در گوشه و کنار آثار وی مرگ مکررا" یادآ = 8;ری میشود .

آل= 576;ر کامو در سال 1934 به حزب کمونی= 587;ت پیوست ودر حز= 576; وظیفه عضوگی= 85;ی از میان پرولتاریای عرب را به عهده گرفت . دغدغه اصلی کامو آن هنگا= 605; که تکاپوی جد= 740; خود را با حزب کمونیست آغا= 86; کرد ، نگرانی او در مورد فجایع آن زما= 606; اسپانیا بود= 07; است .

در همان سال با س&#= 1740;مون ایه ( سیمون ها&= #1740; ) که زنی معتاد به مورفین بو= 583; ازدواج کرد ، اما ازدواجش دوام نیاورد = 608; یک سال بعد از او جدا شد .

کا= 605;و لیسانس فلسف= 07; خود را در سال 1= 935 از دانشگاه الجزایر گرف= 78; و در ماه مه سال 1936 پایان نامه خود را در مورد فلوط= 740;ن ارائه داد .

در 19= 35 گروه تأتر " ا= 705;یپ " ( L' Equipe ) را تأسی&#= 1587; کرد که از گروه جوانان آوانگارد تش= 05;یل شده بود و تا سال 1938 کارگردانی نمایشنامه ه= 75; و سرپرستی آن را به عهده داشت . در همان سالها در روزنامه " آلجر رپوبلی= 05;ن " ( Republicain Alger ) مشغول ب&#= 1607; کار شد و نوشتن را آغا= 586; کرد . نخستین رمانش " مرگ خوش " آنقدر وحدت و انسجا= 605; نداشت که ارز= 588; چاپ داشته باشد ، اما مجموعه ای از مقالاتش را د= 585; 1937 تحت عنوان " پشت رو " ( The wrong side and the right side ) که مجمو&#= 1593;ه ای بود از خاطراتش ودر 1938 " مراسم ازدواج " (<= /span> ( Noeesکه اثری بود کوتاه ، آمیخ= 578;ه با نگرانی که در آن احساس درباره عالم طبیعت به نوع= 740; عرفان و تصوف میرسید= و مجموعه دی= 711;ری را در سال 1939 تح= 78; عنوان " عیش " ( <= /span>Nuptials<= /span> ) منتشر کرد .

سا= 604; 1939 سال آغاز جن«= 1; جهانی دوم بو= 583; . کامو کوشید در ارتش ثبت نام کند ، اما به دلیل بیما= 585;یش پذیرفته نشد . <= o:p>

کا= 605;و بار دیگر ازدواج کرد . همسر دومش " فرانسین فور &qu= ot; معلم ریاضی و اهل اوران بو= 583; . وی از این پیو= ند دارای دو دخت= 585; دوقلو به نامهای " کات= 85;ین " و " جین " شد .

در بهار 1940 ، ارتش آلمان بر فرانسه چیره شد . اندکی بعد آلجر رپوبلی= 05;ن لیبرال توقی= 01; شد و کامو که آن هنگام سرد= 576;یر روزنامه بود از کار بی کار شد .

در مارس همان سا= 604; فرماندار الجزیره ، آلبر کامو را به عنوان تهد= 740;دی برای امنیت م= 604;ی معرفی کرد و به او پیشنها= 583; کرد که شهر را ترک کند و این&#= 1670;نین بود که کامو به پاریس عزی= 605;ت کرد .

در پاریس یکی از دوستان کامو شغلی در روزنامه یار= 40; برای او یافت و کامو به کار صفحه بندی مشغول شد .

کا= 605;و در سال 1942 رمان &quo= t; بیگانه " (L'etrange<= /span>) را نوشت . این رمان کامو را به توده مردم شناساند و موفقیت فراوان به دس= 578; آورد . وی در ای= ن رمان بیهودگ= 40; و پوچی دنیای= 740; را نشان داد که آدمی از سازش با آن عاجز است . پس از آن مجموعه مقالاتی تحت عنوان " افسانه سیزی= 01; " منتشر کرد . بدنبال انتشار این د= 608; اثر چون به نو&#= 1740;سندگی شناخته شد توانست نزد ناشر تازه اش &q= uot; گالیمار " یک شغل ویراستا= 85;ی هم بگیرد . کامو تا آخر عمر همکاریش را با " گالیم= 575;ر " ادامه داد .

در سال 1943 بدنبال اشغال فرانس= 07; به وسیله آلمان نازی کامو به نهضت مقاومت فرانسه پیوس= 78; و اندکی بعد سر دبیر روزنامه زیر= 86;مینی " کومبا " ( Combat<= /span> ) شد . در همین ا®= 0;ام با " ژان پل سارتر" و " سی= 05;ون دو بوار " و دی&#= 1711;ر اعضای محفل آنان دوست شد . =

در 19= 44 نمایشنامه " سوء تفاهم " ر= 575; به صحنه برد در این نمایش= 606;امه کامو نشان دا= 583; که چگونه تقد= 740;ر از افراد بیگ= 606;اه ، جنایتکار م= 740;سازد . نمایشنامه " کالیگولا " ر= 75; در 1938 هنگامی ک = 7; هنوز مقیم الجزایر بود نوشت و در دسامبر 1945 برای اولین بار بر صحنه آورد و پس از تجدید نظر در 1958 بار د= 40;گر به نمایش گذارده شد . " کالیگولا " بارها توسط کامو بازنوی= 87;ی شده است . کامو در این اثر بی&#= 1575;ن میکند که هیچ مقیاس مشترک= 40; میان عواطف و امیال و خواسته های م= 575; و اراده تقدی= 585; که بر ما حکومت میکند وجود ندارد و &#= 1740;گانه راه آن است که آدمی به وسیل= 607; اعمال پوچ ارادی خود به پوچی سرنوشت پاسخ گوید و بدین طریق آزادی و رهای= 740; خود را از تقد&#= 1740;ر به دست آورد .

" حکومت نظامی &qu= ot; در 1948 بر صحنه آمد و نمایشن= 575;مه ای متوسط تلق= 740; شد . در این نما= یشنامه که ثمره همکا= 585;ی کامو و " ژان لویی بارو " است ، با وجود توجه به اشغا= 604; فرانسه و حال= 578;ی که فرانسویا= 06; در برابر اشغالگران ب= 07; خود میگیرند پا از مسأله جاری فراتر گذاشته شده است و قدرتها= 740;ی در آن عرضه گشته که به آدمی امکان م= 740;دهد تا در برابر تقدیر قدبرافرازد .

از این رو نمایش &q= uot; حکومت نظامی &qu= ot; تا حدی در هم و دور از ذهن شناخته شد . نمایشنامه " دادگران " (1949) ت= 75; حدودی عادلانه و منصفانه جنا= 40;ت و ایجاد ترس و وحشت را نشان میدهد . کامو در ضمن کار تئاتر رمان " طاعون " را در 19= 47 منتشر کرد که اقبال فراوا= 06; و مداومی یاف= 578; و تا 1960 ، ششصد و پنجاه هزار نسخه از آن به فروش رفت و دامنه شهرت و افتخار کامو را در فرانسه و خارج از آن گسترش داد و به دریافت نخستین جایز= 07; ادبی خود به نام "Critic " نائل شد .

در 19= 50 کامو مقاله ه= 575;ی گوناگون خود را درباره سی= 575;ست ، اجتماع و ادبیات که از 19= 44 تا 1948 انتشار داده بود در مجموعه " نوش= 78;ه های جاری " گر= 583; آوری کرد . " انسان طاغی " (19= 51) رساله ای که به مسأله طغی= 575;ن ، انقلاب و جباریت میپر= 83;اخت در واقع تحلی= 604;ی بود از انقلا= 576; روسیه که در آن کامو به ای&#= 1606; امر اشاره می= 705;ند که مارکسیسم = 608; اتحاد شوروی خطری جدیتر ا= 586; سرمایه داری غربی برای آزادی ، شأن و خوشبختی انسان هستند .

تق= 585;یبا" در همین زمان ، " سارتر " به نتایجی درست مخالف نتیجه کامو رسید . پس از رد و بدل کردن چند نام= 607; تلخ علنی ، دوستی آن دو پایان یافت . مناظره و مشاجره قلمی = 575;ین دو متفکر با قطعه های گوناگون دیگ= 85; که میان ساله= 575;ی 1953 - 1948 نوشته شده بو= 583; در دو جلد از مجموعه " نوشته های جا= 585;ی " در 1953 منتشر شž= 3; . کامو پیشتر ا= 586; دوستی " پاسکال پیا " = 606;یز محروم شده بو= 583; چرا که " پاسکال پی= 75; " مدافع " شار= 04; دوگل " و حزب سانپریست او بود .

در 19= 52 از کار خود در " یونسکو " استعفا داد ز= 740;را سازمان ملل عضویت اسپان= 40;ا تحت رهبری " ژنرال فرانک= 08; " را قبول کرد= 607; بود و کامو نم&#= 1740;توانست دیکتاتوری فرانکو بر اسپانیا را بپذیرد .

در 19= 53 کامو یکی از معدود شخصیت= 07;ای چپ بود که شکستن اعتصا= 76; کارگران آلمان شرقی ر= 575; مورد اعتراض قرار داده اس= 578; . در اوایل سال = 1954 بمب گذاری ها= 740; گسترده ای از جانب جبهه آزادیبخش مل= 40; در الجزایر ر= 582; داد . کامو تا پایان عمر مخالف استقلال الجزایر و اخراج الجزا= 40;ری های فرانسوی تبار بود . این امر سبب شد تا در مورد این که کامو یک روشنفکر فرانسوی مخالف با جنگ است شبهه ای ا&#= 1740;جاد شود و عده ای عنوان کنند ک= 607; وی در مورد مبارزات در الجزایر دچا= 85; تناقض بوده و بارها نیز در مورد فجایع آ= 606; سکوت کرده اس= 578; .

هر چند که " ویل دورانت " در کتاب " تفسیر= 07;ای زندگی " در دفاع از کامو بیماری فلسف= 40; چشم دوختن به دو روی سکه در هر قضیه را مانع از آن می&#= 1583;اند که کامو در شورش الجزای= 85;یها علیه فرانسه موضع گیری کن= 583; .

کا= 605;و در 1954 مجموعه کوچکی از مقالات گوناگون تحت عنوان " تابستان " ان= 78;شار داد ، این مقالات گر چه در زمانهای مختلفی نوشت= 07; شده اند اما نشان از عشق و&#= 1740; به الجزایر و روح مدیتران= 07; ای دارند . همزمان در روزنامه " اکسپرس " با فعالیت زیاد به کار پرداخ= 578; . او در طی 8 ماه = 48; 35 مقاله تحت عنوان " الجز= 75;یر پاره پاره " نوشت . در ژانو&= #1740;ه 1956 کامو برگزار= ;ی یک گردهمایی عمومی در الجزایر را عهده دار شد که این گردهم= 575;یی مورد مخالفت شدید دو طرف مناقشه – جبه= 607; تندرو فرانس= 08;یان الجزایر و مسلمانان آنجا – قرار گرفت .

کا= 605;و در آخرین مقا= 604;ه ای که در مورد الجزایر نوش= 78; تلاش کرد از گونه ای فدرا= 587;یون متشکل از فرهنگهای مختلف بر مبن= 575;ی مدل سوئیس بر= 575;ی الجزایر دفا= 93; کند که این نی&#= 1586; با مخالفت شد= 740;د طرفین دعوا روبرو شد .

" سقوط " در سال 19= 56 نوشته شد که آن نیز مانند دیگر آثارش ب= 575; استقبال عمو= 05; مواجه شد . کامو در 1957 در مجموعه " تبع= 40;د و پادشاهی " ش= 588; داستان کوتا= 07; نوشت که موضو= 593; همه آنها برا= 583;ری در عالم بشری= 578; و دشواری های= 740; است که در این راه وجود دار= 583; .

در همان سال کام= 608; زمانی که 44 سال بیشتر نداشت به دریافت جا= 740;زه نوبل نایل شد و از جوانتری= 606; نویسندگانی بود که این افتخار را بدست آورد . خطابه هایی را که به مناسبت دریا= 01;ت این جایزه در سوئد ایراد کرد در 1958 با عنوان " خطاب= 07; های سوئد " منتشر شد . او در دانشگاه استکهلم خطا= 76; به دانشجویان ا= 86; موضع گیری خو= 740;ش درباره الجز= 75;یر دفاع کرد و گفت که هموار= 607; نگران مادرش که در الجزای= 585; زندگی میکرد= 07; بوده است .

دو نمایشنامه اقتباسی " در سوگ راهبه " اثر " ویلیام فاکنر " و " جن زدگان " اثر " داستایوفسک®= 0; " از جمله فعا= 604;یتهای دیگر کامو در عرصه تئاتر است که با استقبال زیا= 83;ی روبرو شد .

بع= 583;ازظهرچهارم ژانویه 1960 اتومبیل کام= 08; در نزدیک مونته رو از جاده منحرف شده و وی در اثر اصابت به درختی جان خو= 583; را از دست داد و این در حالی بود که وی بارها به دوستان خود گفته بود هیچ چیز رسواتر ا= 586; مرگ یک کودک و هیچ چیز احمقانه تر ا= 586; کشته شدن در تصادف اتومب= 40;ل نیست .

چن= 583; روز پس از مرگ کامو ،سارتر در ستایش وی نوشت : " او وارث امروزی= 06; آن سلسله بلن= 583; از اخلاق گرا= 740;انی بود که شاید اصیلترین چی= 86;ها در ادبیات فرانسه از آنان باشد . " (111 ،110 ،1965 سارتر )

کامو = 608; عوامل مؤثر ب= 585; شکل گیری تفک= 585; :

هی= 670; گاه نمی توان &#= 1740;ک اندیشمند را جدا از شرایط روانی و اجتماعی مستولی بر او مورد بررسی قرار داد ، اما این که شرایط اجتما= 93;ی همزمان با دوره شکوفای= 40; یک اندیشمند صرفا" به عنوان عامل تأثیرگذاری بر او شناخته شود هم تؤام با نقص به نظر میرسد .

ای= 606;گونه به نظر میرسد که شرایط خانوادگی ، روحی و اجتما= 593;ی دوران کودکی در شکل گیری ی&#= 1705; اندیشمند بس= 40;ار بیش از شرایط معاصر بر تراوش اندیش= 07; وی مؤثر است .

" برای مثال کامو و اورول در جهان واحد= 740; می زیسته اند اما تأثیری ک= 607; آن دو از این جهان گرفته اند یکسان نی= 587;ت . آلبر کامو یک سال پیش از آغاز جنگ جها= 606;ی اول به دنیا آمده و پانزد= 607; سال پس از پای&#= 1575;ن جنگ جهانی دو= 605; از دنیا رفته است . اورول یا&= #1586;ده سال قبل از آغاز جنگ جها= 606;ی اول به دنیا آمده و پنج سال پس از ترک مخاصمه ، در چهل و هفت سالگی از دنی= 575; رفته است . کامو نیز چهل و هفت سال بیش&#= 1578;ر نزیسته است . در سال 1924 زمان انتشار بیان= 40;ه سورئالیسم نوشته آندره برتون ، آلبر کامو در الجز= 740;ره دوم دبیرستا= 06; را می گذراند و برای تأمین مخارج خود کا= 585; می کرد و در همان زمان جورج اورول د= 585; برمه فقر را ت&#= 1580;ربه می کرد . کامو در 1934 به صف نهض= 78; های ضد فاشیس= 605; پیوست و در حزب کمونیست مأمور تبلیغ= 75;ت در محافل مسلمانان الجزیره شد ، اورول نیز گر= 575;یشهای کمونیستی دا= 88;ت ، هرچند که هی&#= 1670; کدام ، نه کامو و نه اورول کمونی= 87;ت نماندند .

جو= 585;ج اورول آنگاه که فرانکو به پشت گرمی فاش= 740;سم آلمان و ایتا= 604;یا ، به جمهوری اسپانیا اعلان جنگ دا= 583; ، به جبهه رفت و مجروح شد . کامو نیز برا= 740; جنگ در اسپان= 740;ا داوطلب شد ام= 575; به دلیل بیما= 585;یش نتوانست در ج= 606;گ شرکت کند و ... "<= /o:p>

در &#= 1740;ک نگاه می توان دریافت که شر= 575;یط زندگی این دو نویسنده چقد= 85; مشابه یکدیگ= 85; بوده است اما در آثارشان کوچکترین اث= 85;ی که گویای این شباهت باشد وجود ندارد . از این رو ، بطور حتم ، موضوع باید موشکافانه ت= 85; بررسی شود تا عواملی را که در این امر دخ&#= 1740;ل هستند شناسا= 40;ی کرد .

آل= 576;ر کامودوران کودکی خود را در شهر الجزی= 585;ه و در آپارتما= 606;ی دو اتاقه با چهار عضو دیگ= 585; خانواده سپر= 40; کرد و تا آخر عمر هم خاطره سوسکها و پله های شکسته و زهوار دررفت= 07; را با خود همراه داشت .

با این حال " کامو هیچ گاه از فقر دوران او= 604;یه زندگی خود شک= 575;یتی نکرد و هموار= 607; با سپاس از گذشته یاد می= 705;رد . " خانوادهاش تقریبا" هیچ = 70;یز نداشت و عملا&qu= ot; آرزوی چیزی ر= 575; هم نمیکرد . افراد خانواده اش ک= 607; حتی سواد خواندن هم نداشتند با سکوت محض ، با خودداری و با وقار فطری خو= 583; ارزشمندتری = 6; درسها را به و&#= 1740; آموختند . گرم&#= 1575;ی محبتی که بر دوران کودکی = 608;ی سایه افکنده بود ، او را از هرگونه= نفرتی آزاد = 605;ی کرد . کامو در آن زمان تقری= 576;ا" با هیچ زندگی می کرد اما در نوعی وجد و خلسه به سر می&#= 1576;رد . خانواده ای که تقریبا" ه= 40;چ جیز نداشت و به هیچ چیز رشک نمی ورزی= 583; ، صرفا" به خاطر آرامش و= 740;ژه اش ، به خاطر غرور و فخر طب&#= 1740;عی و منحصر به فردش به او تجربه های زی= 575;دی بخشید . " در خود قدرتی بی= 705;ران احساس می کرد= 605; . تنها میبایس&#= 1578; راهی برای استفاده از آ= 606; پیدا کنم . " مادر برای بزرگ کردن دو فرزندش دچار سختیهای فراوان شد . با این همه کامو هیچگاه کلام= 40; تلخ یا حسرت آلود از او نشنید و چنین بود که کامو ا&#= 1740;ن چیزها را نشناخت و خود را از ثروتها= 740; طبیعی غنی می= 583;انست . بی شک در آفری= قا ، این امر آسانتر است . کامو از آفتا= 576; و دریا لذت می برد و از این که در کوچه و ی&= #1575; در ساحل دریا= 587;ت احساس خوشبخ= 78;ی می کرد . " در اول کار دنیا با من دشمنی نکرد . کودکی من با خوشبخت= 740; همراه بود . " کامو در آب و هوای ساحلی و گرم و با قدرت لمس و درک آنها در الجز= 575;یر رشد کرد و همی&#= 1606; حسهای زنده سبب شد تا نوشته هایش ت= 575; این حد قابل حس و واقعی باشند ، وی در کتاب مراسم عروسی (1939) روی د= 740;گر دلمشغولی خو= 83; ، عشق به خورش&#= 1740;د و دریا را نشان میدهد . روی ماسه ها دراز می کشد وبه امواج مد= 740;ترانه که پی در پی و با سرسختی به ساحل میخورد = 608; به کندی بازم= 740;گشت ، چشم می دوخت . خورشید جنوب همواره به عنوان یکی از کانون های فلسفه اش باق= 740; ماند . تا آنجا که گفته میشو= 583; در بیگانه وجود آفتاب نمادی از موطنش ، الجز= 575;یر ، است . کامو که همواره عاشق &qu= ot; دریا " و " آفتاب " بوده است ، نام شخص&#= 1740;ت کتاب بیگانه را " مرسو " (Mersault <= /span> )&= nbsp; انتخاب می کند که ترکیب= 740; از دو کلمه فرانسوی " Mer<= /span> " و " Soleil= " که به معنای دریا و آفتاب است و وقتی که مورس= 608; کنار ساحل مر= 583;ی عرب را میکشد ، در دادگاه در پاسخ به سؤال " چرا " م= 740;گوید " فقط به خاطر آفتاب ! " .

با این وجود فقر مان= 593; از آن شد که کامو تصور کن= 583; زیر آفتاب و در تاریخ ، همه چیز خوب است . آفتاب به او آموخت که تاریخ همه چی= 586; نیست تأثیر ه= 605;ین تجربه فقر در کودکی او باع= 579; شد تا بعدها دفاع او از انسانهای تح= 78; ستم پرشورتر = 608; حقیقی تر جلو= 607; کند . او چیزی را تجربه و لمس کرده بود که شاید برای بسیاری از روشنفکران ه= 05; عصرش در نظر مطرح بود . " شاید به سبب آشنای= 740; نزدیک کامو ب= 575; فقر ، شخصیته= 575;ی داستان هایش افرادی هستن= 83; از طبقه کارگ= 585; و مشقت کشیده و نه استعمارگر و استثمارگر و از خانواده ه= 575;ی مرفه . "

پد= 585; کامو و کشته شدنش در جنگ مارن قطعا" ا= 86; عوامل تأثیر= 11;ذار بر کامو بوده است . جدای از مسأله فقر خانواده در اثر فقدان پد= 585; ، کشته شدن وی پیش از آن که پسرش او را واقعا" شناخته باشد از جهت دیگری درخور توجه است .

به گونه ای میتو= 575;ن گفت که آلبر کامو از پدرش &#= 1740;ک اسطوره شخصی ساخته و وی را به یک تخیل تبدیل کرده است .سالها بعد لوسین کامو ، پدر آلبر ، در کتاب " انسان نخستین " حیا= 78; میابد . ( دو تصو= ;یر از پدر وجود دارد که برای کامو یا همان ژاک شفاف تر از همه حضور دارند . )

یک= 740; این که صاحب منصبان نظام= 40; فرانسه مرحم= 78; کرده ، ترکشی را که در بدن پدر پیدا شده بود ، برای بی&#= 1608;ه وی فرستاده بودند و این ی&#= 1575;دگار را همیشه در ی&#= 1705; جعبه بیسکوی= 78; نگاه می داشت . تصویر دوم که با دوام تر و ملموس تر است و مرتب در آثا&#= 1585; کامو دیده می= 588;ود ، سرمنشأ مخالفت همیش= 11;ی او با تمام انواع اعدام است . واضح تری&= #1606; تجدید خاطره او را در این م&= #1740;ان در " تاملی بر گیوتین " ( 1957 ) می بینیم .

پی= 588; از جنگ اول ، ی&= #1705; کارگر مزرعه = 548; خانواده یک مزرعه دار را به طرز فجیعی کشته بود و به اعدام با گیو= 578;ین محکوم شده بو= 583; . پدر کامو که با تعصب به ای&#= 1606; نوع اعدام اعتقاد داشت = 548; آن را برای چن&#= 1740;ن جرمی کافی نم= 740; دانست . از معدود چیزها= 40;ی که کامو در مورد پدرش می= 583;اند این است که یک روز برای اول= 740;ن بار در عمرش به تماشای ای= 606; مراسم اعدام رفته بود ، هرگز به هیچ کس نگفت که آن روز صبح چه دی&#= 1583;ه است . مادرش فق&= #1591; می گوید که او با عجله به خانه آمد ، بدون این که حرفی بزند ... و تقریبا" هما = 6; موقع استفرا= 94; کرد .

کا= 605;و در انتها میگ= 608;ید که در حقیقت پدرش دیگر نم= 740; توانست به کودکان به قت= 604; رسیده بیندی= 88;د . او فقط بدن محکوم را بیا= 583; می آورد که در انتظار برید= 07; شدن سرش به تخته گیوتین بسته شده بود .<= o:p>

لو= 740;ی ژرمن ، آموزگار دبستان وی به نبوغ کاموی خردسال و توانایی های ذهنی وی پی برده و داوطلبانه پ= 87; از ساعات درس ، بیشتر با او کارمی کند . سپس خانواده اش را متقاعد می سازد که به فرزندشان اجازه دهند ت= 575; درکنکورشرک= 8; کند وبرنده کمک هزینه تح= 589;یلی دبیرستان شو= 83; . معلم خیرخوا&#= 1607; ، بدینسان را= 607; ترقی وپیشرف= 78; را برای آلبرکاموی نوجوان هموارکرد .

" آلبرکامو به پاس زحمات آموزگاردلس = 8;زش ، سخنرانی خو= 583; را بهنگام در= 740;افت جایزه ادبی نوبل درسوئد به اوتقدیم کرد . لویی ژرمن نیز دررمان " انسان نخستی= 06; " بصورت همان معلم دلسوزک= 07; شاگردش را به طریقه خاص خو= 583; دوست دارد متجلی می شود . درقسمتی ازکتاب " انسان نخستی= 06; " درسالهای دهه 1920 ژاک 11 ساله &#= 1548; دانش آموز مدرسه ابتدا= 40;ی در الجزیره است . معلمش آقای برنارد تأثیر بسزای= 40; بر زندگی او م&#= 1740; نهد ودرسی اخلاقی به او می آموزد ...

ژا= 705; پای تخته بود وآقای برنار= 83; به خاطر پاسخ درستی که داد= 607; بود گونه اش را نوازش کرد= 607; بود . دراین حال ، صدایی غرولند کنان درکلاس پیچی= 83;ه وگفته بود : " سوگلی " . آقای برنارد آنرا به خود گرفته وبا حالتی جد= 740; پاسخ داده بو= 583; : " بله ، من علاقه خاصی ب= 607; ژاک کورمری دارم مثل همه آنهایی که پدرانشان رادرجنگ ازدست داده اند . من دوش به دوش آنان جنگ= 740;ده واکنون زنده ام . تلاش من ای= نست که دست کم جای همرزمانم را که جان باخته اند ، پرکنم . حالا اگر کسی می خواهد بگو= 740;د که من سوگلی دارم ، بگوید . "

در= 576;خشی ازرمان که به گفته ای زیبا= 578;رین قسمت آن است آلبرکامو مانند کودکی 6 ساله ازعواط= 01; واحساسات کودکی اش سخن می گوید . شخصی&= #1578; اصلی داستان ژاک کورمری ( یا همان آلبرکاموی ثانی ) است . رمان با تولد ژاک آغاز شده وبه نقل ماجر= 575;های کودکی او دردهکده ای کوچک وعرب نش= 740;ن در الجزایر م= 740; پردازد .سپس مسایل مربوط = 576;ه خانواده وروابط ژاک ب= 575; مادرومادربž= 6;رگش ونیز فقدان پدر که در جنگ کشته شده است ، مطرح می شود .=

کا= 605;و و آغاز نوشتن : =

ام= 575; از اساسی تری= 606; سوالاتی که د= 585; مورد کامو وجود دارد ای= 606;ست که ذوق نوشتن چگونه دروی پ= 740;داشده واولین تجلی آن چگونه بود= 607; است ؟

آل= 576;رکامو درمصاحبه ای که باهفته نامه " خبرها= 40; ادبی " درسال 1951 انجام داده است درپاسخ ا= 740;ن سوال چنین می گوید : " گفتنش مشکل است ، با وجود این به ی&#= 1575;دم هست که با خواندن کتاب= 40; که ژان گرنیه ( درالجزیره معلم دبیرست= 75;ن کامو بوده اس= 578; ) به من داده بود چگونه چی= 586;ی درمن فروریخ= 78; . نام این کتاب که برای نوجوانان نوشته شده در= 583; نوشته آندره دوریشو است . اثراین کتاب را درزندگی ی= 705; نوجوان باید سنجید . دراین زمان من همه کتابی می خواندم حتی آثار مارسل پروست را . اما دوریشو درکتاب درد درباره چیزه= 75;یی حرف می زند که من می شناختم .محیط های فقرزده را مج= 587;م می کرد و ازآرزوهایی سخن می گفت که من احساس می کردم . باخواندن کتاب او را می دیدم که شاید چیزی باشد که من هم باید تجربه کنم . "

گر= 606;یه ذوق تفکرفلس= 01;ی را درکامو برانگیخت وب= 07; کامو می گفت که چه کتابها= 740;ی بخواند . ژان گرنیه ازنظر سبک وحساسیت درردیف اول ن= 608;یسندگان آن زمان کامو قرار داشت . طبق گفته خود کامو این نوی= 587;نده آنطور که بای= 583; خود را نشان نمی داد ، زیرا تواضع ونوعی درویشی غالب= 75; اورا از این کار باز می داشت . کامو همواره ازوی بعنوان استا= 83; خویش یاد می کرد .

نو= 740;سندگان متعددی بر کامو تاثیر گذارده اند ا= 586; آن جمله می توان به آندر= 607; ژید ، آندره مالرو و مونترلان اشاره کرد که همگی درجوان= 40; کامو تاثیری عمیق گذاشتن= 83; . تاثیرمونتر= 604;ان تنها بستگی ب= 607; سبک عالی نداشت و به گفته کامو کتابهای مونترلان اورا به سختی تکان داده اس= 578; . علاوه بر آن ستایش کامو همواره متوج= 07; ژید نیز بوده است . کامو کاملا متوجه = 576;ی نظمی ذاتی خو= 583; بوده است . ژید به او آموخت که چه باید کرد . برداشت آواز کلاسیس= 05; به عنوان رمانتیسمی رام شده همان برداشت کامو است ونیز درمورد احترام عمیق به هنر وآنچه وابسته به هن= 585; است کاملا پی= 585;و ژید است زیرا که کامو از هنر برترین اندیشه ها را برای خود ساخته است وهنررا با لا تراز آن قرار داده است که بتوان آنرا درخدمت چیزی قرارداد .

تش= 582;یص اولین نشانه های بیماری س= 604; در1930 تغییراتی بنیادین در زندگی آلبرکامو بوجود آورد . ابتلای کامو به بیماری سل موجب شد که وی با بی اعتنای= 740; خدایان آشنا شود . مبارزه اش برای بدست آوردن سلامت= 40; ، درشکل گیری نخستین کتاب مهم او سهیم بود . عنوان " پشت رو " ( 1937 ) – طرف صحیح و طرف غلط – اشاره ای نما= 583;ین به درون وبیر= 608;ن یک لباس دارد دراینجا معن= 40; این عنوان وحشت از مرگ وعشق به زندگ= 740; است . این چگونه دنیا ی= 575; خدایی است که ناگزیری مرگ را مقابل تول= 583; قرارداده اس= 78; ؟ کاموی جوان تلاش کرد این سوال را درتابش وگرم= 75;ی خورشید یا درگستره آسمان شبهای پر ستاره گم کند . دراین کتاب نورسته کامو ، نثری روان واحساس= 40; تند به چشم می خورد که در آهنگ آن به نتهای اصلی و ماندگاری زخ= 05; زده است . کامو سلامت بیشتر= 40; در شرک میافت تا مسیحیت ! چرا که در بیش&#= 1578;رشادیهای زندگی به گون= 607; ای معنوی با تراژدی روبر= 08; می گردید تا کج خلقی درباره گناه ومرگ " اگرگناهی در زندگی وجودداشته باشد ، دردل بریدن اززند= 11;ی است تا در دل سپردن به زند= 711;ی ای دیگرواجت= 06;اب کردن از زندگ= 740; ای که داریم ."

کامو مسبب اصلی طغ= 740;ان وحشیانه کال= 40;گولا را به نوعی آگاهی ازمرگ می دان= 583; . این مرگ حسها&= #1740; زیادی را درا= 608; برانگیخته است . کامو خوددرباره نمایش نامه ا= 588; می گوید : " کال&= #1740;گولا مردی است که شورزندگی اوراتا جنون تخریب پیش می راند . مردی که از بس به اندی&#= 1588;ه خود وفادار است ، وفادار= 740; به انسان را از یاد می برد . کالیگولا هم= 07; ارزشها را مردود می شمارد اما اگرحقیقت او درانکار خدا= 40;ان است خطای او درانکارانس= 5;ن است . این را ندانسته است که چون همه چی&#= 1586; را نابود می کند ناچاردرآخرž= 2;ود را نابود خواهد کرد . این سرگذشت انسا= 06;ی ترین وفجیع ت= 585;ین اشتباهات اس= 78; . "

از این گفته کام= 608; می توان به می&#= 1586;ان احترام واعتقاد او ب= 607; انسان واصال= 78; وجود پی برد . او همچنین درباره " افسانه سیزی= 01; " می گوید : " ما می خواهی= 605; که دربرابر سرنیزه سرتس= 04;یم فرود نیاوری= 05; تا قدرتی که در خدمت اندی= 588;ه نیست چیره نگردد . این امر مستلزم تلاشی است پا= 740;ان ناپذیر وما ن= 740;ز برای ادامه ا= 740;ن تلاش آفریده شده ایم . "

ام= 575; کاتولیسم را به سادگی نمی توان از سررا= 607; برداشت . جمله " ای انسان ، به یاد داشته باش که از خاک بر آمده ای وبه خاک باز خواهی گشت . " تمام چهارشنبه خاکستردورا = 6; کودکی او را ز&#= 1740;ر فشار می گذاش= 578; ، که درمیان خاطرات وترسهایش طن= 40;ن هولناکی بود . آیا واقعا می توانست درخد= 75;یی کردن طبیعتی که بیشتر شیط= 575;نی می نمود تا الهی ، جانشی= 606;ی برای مسیحیت = 576;یابد ؟ که شادیها را با رنج تیر&#= 1607; می کرد وزیبا= 740;ی را با ناپاید= 575;ری وهمه §= 0;یز را با مرگ . "

در= 575;ندامهایی که محکوم به فنایند ، این شور واشتیاق زندگی از کجاست ؟ " کام= 608; هنگامیکه از خدایی کردن ط= 576;یعت دست برمی داش= 578; ، می دانست که نباید جهان ر= 575; پوچ بنامد زی= 585;ا پوچی همانند = 586;یبایی و نظم وآشفتگ= 740; مفهومی مجرد دارد وواقعی= 78;ی عینی نیست . امکان دارد جهان به نظر انسان پوچ بی= 575;ید زیرا که فاقد معنی برای او و ورای عقل انسان است .

تا آنجا که ذهن بشر می تواند دریابد ، دنی= 575; یکی از مقولا= 578; غیر معقول کی= 607;انی است ، به اعتقاد کامو انسان خود را درمیان عظمت درک ناشدنی ک= 604; وتقسیم پذیر= 40; بی انتهای جزء ، آشفته وحیرا= 06; می یابد . گاهی به نظر می رسد این جهان که م&#= 1740; تواند با یک زمین لرزه هزاران انسا= 06; را از میان بردارد خصم استهزاء کننده انسان است وبه کوچک= 740; او وبه مقاوم= 578; کودکانه اش وبه ناپایدا= 85;ی عبث وغم انگی= 586;ش می خندد .

وج= 608;د اظطرابی است که تفکر آنرا حادتر می کند ، وجود مرضی است که تنها درمان آن مرگ است . این اضطراب و آشفتگی تا حدودی در کلی= 607; آثار کامو مشهود است و شاید سرمنشأ تمامی این ان= 583;یشه ها ، نزدیکی و واقعی دیدن مرگ است که کامو از جوان= 740; بار آن را به دوش می کشید .

کا= 605;و ، اگزیستانس= 40;الیست یا نهیلیست :

قر= 606; بیستم بدون ش= 705; یکی از مصیبت بارترین سده ها در طول تار&#= 1740;خ بشر به شمار م&#= 1740; رود .

ان= 587;ان به رغم فتح قله های دانش و نیل به موفق&#= 1740;ت های بی شمار در زمینه های علمی ، با فجا&#= 1740;ع انسانی و اخلاقی بسیا= 85;ی روبرو بوده است . تجربه جنگها و خونر= 740;زی های متعدد و بالاتر از هم= 607; ، فجایع به بار آمده در طول دو جنگ جهانی اثرات بسیاری در رو= 581;یات و آثار نویسن= 583;گان دهه های اولی= 607; قرن بیستم به جای گذاشته است . در آثار ا= ین نسل از نویسن= 583;گان قرن بیستم ، خصوصا رمان ن= 608;یسان این نسل ، صحنه های تیر= 607; و تار ، مرگ و زوال به وفور &#= 1740;افت می شود . آلبر کامو نیز از ا&#= 1740;ن امر مستثنی ن= 740;ست به خصوص آن که کامو به سبب شرایط خاص خانوادگی و جسمی زمینه تآثیرپذیری = 76;یشتری از این وقایع داشته است . کودکی او در جنگ اول جهان= 740; گذشت . بیست سال داشت که ه&#= 1740;تلر در آشفته بازار سیاسی دهه سی به قدرت رسید . او ظهور چندین " دولت توتالی= 78;ر " ، اضمحلال جنبش های سوس= 740;الیست و لیبرال در اروپا ، تصفی= 607; روسیه ، ترور= 740;سم و شکنجه هایی را که پلیس در اروپا به راه انداخته بود = 548; تمامی جنگ دو= 605; جهانی و اردوگاه های زندانیان را = 583;ید . جنگ ویتنام در اوج خود بود که کامو درگذشت . عصر او ، عصر الهام و آرام= 588; و صلح نبود و به نسلی تعلق داشت که عمیق= 575; تحت تآثیر شر= 575;یط تاریخ= ;ی بود . او از این تآثیرات در سخنرانی دانشگاه استکهلم به عنوان " نا ام= 740;دانه مثل همه مردم هم عصر در تشنجات زمان خود گم شدن ... " ®= 0;اد کرد .

" پ= 587; چندان هم بیر= 575;ه نیست که در آثار عده کثی= 585;ی از نویسندگا= 06; آن زمان احسا= 587; گسترده ای از فقدان ، یأس و مرگ موج بزند . پوچی و بیهود= 711;ی ، ملال ، محتوم بودن سرنوشت ناخوشایند انسان و نبود هیچ راه گریز= 740; موضوعات اسا= 87;ی بسیاری از نو= 740;سندگان بوده است . آلبر کامو در همان اجتماع = 605;ی زیست و به سبب روحیه حساسش تمامی این مسائل را با تمام وجود در= 740;افت . وی بیهودگی را در زندگی انسان دریاف= 78; . بیهودگی احساسی از رو= 740;ارویی جهان غیرعقل= 75;نی با آرزوی نوم= 740;دانه انسان برای ی= 575;فتن در آینده است . کامو فلسفه ه= 575; و مسائلی را که این امر را فراموش می کنند نفی می کند . فلسفه ها&= #1740;ی چون " اگزیست= 75;نسیالیسم " و مسائلی همچون ایمان = 583;ینی و انتحار . او همواره نسبت به این امر که او را همچون سارتر اگزیس= 78;انسیالیست می دانستند اعتراض داشت . "

آل= 576;ر کامو در سال 1945 اعلام کرد : " نه ، من اگزیس&#= 1578;انسیالیست نیستم . سارتر و من از این که اسمهای ما در کنار هم می آی&#= 1606;د ، همواره در ح&#= 1740;رتیم . حتی فکر کرده ایم که بیانی= 607; ای کوتاه منتشر کنیم و امضا کنندگا= 06; اعلام کنند ک= 607; هیچ وجه اشتراکی با ه= 605; ندارند . هم عق&= #1740;ده پنداشتن ما ب= 607; واقع مضحک اس= 578; . سارتر و من بد= ون استثنا کتابهایمان را قبل از آن که همدیگر را دیده باشیم ، منتشر کرده بودیم . سارتر اگزیستانسی= 5;لیست است . تنها کتابی که من با اندیشه فلسفی نوشته ام ، یعنی اسطوره سیزی= 01; ، درست در جهت مخالف فیلسو= 01;ان به اصطلاح اگ= 586;یستانسیالی&= #1587;ت بوده است . "

به واقع هم ، چنی&#= 1606; است . کلیه شخص&= #1740;ت هایی که کامو خلق کرده است ، آنهایی که دچار ملا ل و ب&= #1740;هودگی ، تزویر یا بی&#= 1711;انگی بوده اند درط= 740; داستان بر اث= 585; مواجهه با حق= 740;قت یا رویدادی ( مانند مرگ ) دچاردگرگون®= 0; می شوند .

بسیار= ی فرانتس کافک= 75; ، نقاش بزرگ مسئله بیهود= 11;ی را جزو کسانی می دانند که بر اندیشه کامو تاثیر گذار بوده اس= 578; .

کا= 605;و در گفتگو با هفته نامه خبرهای ادبی چنین می گوید : " من کافکا را داستانسرای بسیاربزرگی = 05;ی دانم . اما اشتباه است اگر ادعا شود که بر من تاثی&#= 1585; گذاشته است . اگردرفلسفه = 76;یهودگی که من درآثارادبی ام بدان پرداخته ام ، کسی برمن تاث= 740;ر گذاشته باشد = 548; نویسنده امر= 40;کایی ملویل است . درکتاب بسوی زندگی گمان م= 740; کنم آنچه که مرا کمی از کافکا دور می کند ، جنبه تخ&#= 1740;لی خاص آثاراوس= 78; . من اینگونه آثاررا راحت نمی خوانم . جهان هنرمند نباید هیچ چی= 586;را حذف کند . جهان کافکا تقریب= 75; تمام دنیا را حذف می کند . از آن گذشته واقعا من نمی توانم به ادب= 740;اتی کاملا بی امی= 583; وابسته باشم . "

کامو اندیشمندی است که بدنبا= 604; راهی بمنظور = 662;یدا کردن معنایی برای حیاتی ک= 607; در معرض تهدی= 583; وخطر بی معنا= 740;ی است می گردد . هنگامیکه در اسطوره سیزی= 01; احساس بیهود= 11;ی را تجزیه وتح= 604;یل می کند درجستجوی رو= 88; است نه آیین فلسفی . درواقع شک فلسفی را می آزموده است . خواست کامو چ= 606;ین است که تمامی سوابق ذهنی و پیش داوری ها را بشوید وچی= 586;ی پیدا کند که بر اساس آن بتواند بنای= 40; سازد .

کا= 605;و یک مدافع رئا= 604;یسم حقیقی است . به لزوم قاعده ونظمی معتقد است و تنها می گوید که این نظم ، هر گونه نظمی نمی تواند باشد وهمین حس او سبب میشود که دچارپوچی وب= 40;هودگی مطلق نشود . او تلخکام نیست اما واقع بین= 575;نه می نویسد ، در تمامی آثارش شخصیت داستا= 06; همواره درتلاش است .

شاید زندگی در الجزایر به ا= 608; آموخت که اگر فقرهست آفتا= 76;ی هم هست که بتوان در زیر آن تن را به دست گرما سپر= 583; .

کا= 605;و و بیگانه :<= /p>

آل= 576;ر کامو ، بیگان= 607; را در 1942 منتشر کرد . این رمان = یکی از مهمترین آثار ادبیات قرن بیستم اس= 578; و با شخصیت غی&#= 1585;عادی ، غرابت نوشت= 607; و رازی که در خود دارد یکی از تکان دهند= 607; ترین این آثا= 585; است . مورسو ، راوی داستان خویش است . حکا&= #1740;ات بسیار حساب شده او شامل دو قسمت است که به طور محس&#= 1608;سی هم در لحن و هم در محتوا با هم متفاوتند . در قسمت اول ، مورسو ، با ظاهری حاکی ا= 586; لاقیدی کامل = 548; زندگی روزمر= 07; خود را در الجزیره ، از زمان دریافت خبر مرگ مادر= 588; تا قتلی که بی اختیار مرتک= 76; می شود ، شرح م&= #1740; دهد . مورسو با لحن راوی بی طرف ، با جملات پیاپی که اغلب به ماضی نقلی ان= 583; ، احتیاجات جسم ، خستگی ، میل به سیگار کشیدن و مشکلاتش را د= 585; تحمل گرما قی= 583; می کند . احساس هایش را ذکر م&#= 1740;کند و هم چنین به ملال یا بی تفاوتی اش اشاره می کند : " برایم فرقی نداشت " یا " تفاوتی نداش= 78; " . نه اعتنایی به تحلیل روا= 606; شناختی دارد = 548; نه به بیان احساساتش . ای&#= 1606; بی تفاوتی احساسی ، حس ب&#= 1740;هودگی و بی معنا بودن هر اتفا= 602;ی موضوعی است ک= 607; انسان قرن بی= 587;تم با آن آشناست . کامو نیز به خوبی آن را می شناسد اما به سبب تربیت وی= 688;ه ای که دارد تسلیم این ملال نمی شود . در انتهای قسمت اول مورسو مرتکب قتل میشود . ای&= #1606; قتل که به گفته مورسو حاصل تصادف و آفتاب بود ، د&#= 1585; محشری واقعی جریان میابد . ( باز هم مرگ حادثه ای است که دگرگونی م= 740; آفریند . ) دریا و آسمان در قتل شرکت می کنند و ناگها= 606; شوری حیرت آو= 585; برمی خیزد .

در قسمت دوم رما= 606; ، روایت آن لحن بی تفاوت آغازین را ندارد . مورسو که زندانی شد= 607; است یاد می گی&#= 1585;د که با زمان و ی&= #1575;دآوری خاطراتش بسازد . دیگر آن کسی نیست که فقط در زمان حال ، با احساساتش زندگی می کرد . او که به اراده معطوف به حقیقت وفادار است ، قبول نمی کند که تظاهر به پشیمانی کند = 740;ا با دادن جوابهایی که از او انتظار دارند وارد بازی اجتماع شود . محاکمه اش که همچون تماشاچی در آ= 606; شرکت می کند ، کاریکاتوری است از عدالت و مجریان آن ، که خالی از طنز نیست . کوچکترین وق= 75;یع زندگی وی به نکته اصلی اتهاماتش بد= 04; می شوند . او را سرزنش میکنن= 83; که " مادرش را با سنگدلی جن= 575;یتکارانه ای به خاک سپرده است . " ، به اعدام محکوم می شود . =

آخ= 585;ین فصل رمان تغی= 740;ری اساسی را به م&#= 1740;ان می کشد . مورسو در آن از عشق به زندگی حرف می زند ، روبروی کشیش فریاد خشم و عصیانش را بر ضد این مرگ پی&#= 1588; از موقع ، بر ضد سرنوشت بش= 585; و بر ضد تمام عقاید زندگی پس از مرگ بر م&= #1740; آورد . او که آماده است هم= 607; چیز را از سر بگیرد ، تطهی= 585; شده و از امید خالی شده است . قلب خود را " برای اولین بار به بی تفاوتی لطیف زندگی " می گش= 575;ید و در بطن پوچی ، نوعی خوشبخ= 578;ی عجیب را می یا&#= 1576;د : " حس کردم که خوشبخت بوده ام و هنوز هم هستم . " . قدرت و موفقیت ماندگار رما= 06; ، بی شک به این باز می گردد که از همان جم&#= 1604;ه های اول : " امروز مادرم مرد ، شاید هم دیروز ، نمی دانم . " ، بیگا&= #1606;ه دنیای خود و حضور جسمانی شخصیت راوی ا= 588; را به عنوان واقعیتی چشم = 711;یر تحمیل می کند . رمان به اندی= 588;ه فلسفی اسطور= 07; سیزیف ، که در همان زمان نوشته شده اس= 578; ، شکلی داستا= 606;ی ، ولی به طرز قابل ستایشی زنده میدهد . پوچی ، در عین حال در توالی روزهای یک زندگی بیهود= 07; ، در ادامه اتفاقاتی که از مورسو یک قاتل می سازن= 583; ، حتی در ازدی&#= 1575;د خود پوچی که حاصل جامعه ، عملکرد دستگاه قضای= 40; و اندوه مرگ است نشان داد= 607; شده است . مسائلی که خو= 583; کامو همواره به نوعی درگی= 585; آنها بوده اس= 578; .

بی اعتمادی کام= 08; به سیاستمدا= 85;ان و اعتقاد به ا&#= 1740;ن که هیچ کدام از آنان به آنچه می گوین= 583; عمل نمی کنند در بسیاری از رمانهایش دی= 83;ه می شود . مورسو که اساسا بی گناه است و با دنیا و خودش ب&#= 1740;گانه است ، انسان پوچ است . یقین&= #1740; غیر از زندگی زمینی و خوشبختی ای غ= 740;ر از خوشبختی ز= 740;ستن ندارد و عظمت= 588; رادر حقیقت و عصیان خود می &#= 1740;ابد . رمان ، اینجا و اکنون در مکان و زمانی اتفاق می افت= 583; که قابل تطبی= 602; با هر زمان و مکان دیگری است . با این حال واقع گرا= 740;ی نمادین و درخشندگی اسرارآمیز شخصیت آن به قلمرو جهانی دست می یابد، نوعی اسطوره حقیقی مدرن است .

با تمام اختلاف نظراتی که کامو با سارت= 585; دارد با او در &= #1740;ک زمینه هم عقی= 583;ه است که ساختا= 585; جامعه نو به پوچی همگانی = 605;ی افزاید . همه چ&= #1740;ز چنان منظم شد= 607; است که ثروت ی&#= 1705; ملت در دست اقلیت کوچکی متمرکز شده است و توده ها&#= 1740; بیشتری در فق= 585;ی بیماری زا در هم می لولند . اگر کسی در برابر این نظام اعتراض کند ، قوانین ، دادگاه ها و قواعد اخلاق= 40; ساخته و پرداخته اقل= 40;ت حاکم چنان او را تحت فشار قرار می دهد که یا به ورطه خصومتی خامو= 88; و یا به طغیان&#= 1740; خشماگین کشی= 83;ه می شود . بسیار&= #1740; از اندیشمند= 75;ن چنان از تمدن &#= 1740;اد می کنند که گو&#= 1740;ی از بیماری مرگباری می گ= 585;یزند .

کا= 605;و به تمامی این باورها با پوست و خون خود ایمان دارد . هنگامی که کامودر 1934 ب = 7; عضویت حزب کمونیست درآمد و فعال= 740;ت های فراوانی جهت ترویج آن انجام داد ، تصور می کرد که این حزب می تواند به تما= 605;ی گفته هایش عم= 604; کند و سیاستی جدا از سیاست انحصارطلبا = 6;ه آلمان و انگلستان اس= 78; اما خیلی زود دریافت که کمونیست نیز جدای از آنان نیست ، از حزب کناره گرفت و بی اعتمادی ب= 607; دولتمردان ب= 07; خوبی در آثار= 588; منعکس شده اس= 578; .

کا= 605;و و نیچه :

هر چند که کامو همواره از هگ= 604; ، مارکس و نیچ&#= 1607; به نام نوابغ اروپا یاد می کند اما تأثی= 585; نیچه بر کامو و آثارش کامل= 575; مشهود است . کامو معتقد است که نیچه در این امر قابل تحسین است که بخشی از افکار او بخش دیگر را که مضر است ، تصحیح می کند . کامو به نیچه مقامی بسیار بالاتر از هگ= 604; و مارکس میده= 583; . کامو در اروپایی که ا= 740;نان ساخته اند ، زندگی کرده است . هنگامی که به انتهای منطق ایشان م= 740; رسد به یاد می آورد که سنت د&#= 1740;گری هم وجود دارد ؛ سنتی که هیچ&#= 1711;اه آنچه را که موجب عظمت انسان می شود انکار نکرده است . " خوشبختانه نوری هست که ما مدیترانه = 575;ی ها دانسته ای= 605; که هیچگاه نب= 575;ید از دست داد . اگر اروپا از بعضی ارزشها= 40; جهان مدیترا= 06;ه ای ( مثلا از اعتدال ، اعتدال حقیق= 40; ، نه برخی از اعتدال های راحت طلبانه ) صرفنظر کند ، آیا می توان عواقب این انصراف را تصور کرد ؟ حت&#= 1740; امروز هم نشانه هایی ا= 586; این عواقب پی= 583;است . " بی تردید انسان مدیتر= 75;نه ای در رویداد= 607;ای اسف بار امرو= 586; سخنی برای گفتن دارد ؛ جنگیدن و تسل= 740;م نشدن !

آل= 576;ر کامو در مقام پیرو نیچه ، کلام " خدا مرده است " را به نتایج منط= 602;ی اش میرساند . اما فقدان هرگونه معنا= 40; مابعدطبیعی در جهان بدان معنا نیست که اکنون هر کار= 740; مجاز است . تعهد و التزا= 605; به انسانیت ا= 602;تضا میکند که روشنفکر باز= 40;گری تمام عیار در صحنه زندگی و جامعه باشد . روشنفکر ، در نبرد علیه بی عدالتی و ستم ، سلاحی جز اندیشه در اخ= 578;یار ندارد بنابر= 75;ین ، او باید قدر شناس این سلا= 581; باشد و کمی و کاستی های آن را به موقع جبران کند .

اح= 578;مالا اسطوره سیزی= 01; منعکس کننده هستی و زمان هایدگر و تهو= 593; سارتر است . کامو رمان تهوع را در مج&#= 1604;ه الجزیره جمهوری خواه ( اکتبر 1938 ) با نظ= 585;ی تقریبا انتقادی برر= 87;ی کرده و نوشته بود : " رمان چی&= #1586;ی نیست مگر فلسفه ای که درقالب تصاو= 40;ر بیان شده باش= 583; . در یک رمان فلسفه در تصا= 608;یر محو می شود . ام= ا همین که فلسف= 607; در اشخاص و اعمال داستا= 06;ی وارد شود مثل انگشت زخمی نمایان می شو= 583; و طرح داستان از اصالت می افتد و رمان هم از زندگی . "<= o:p>

به نظر او تهوع در این راه به خطا رفته است . کامو اضافه م= 740; کند : " شناخت پوچ بودن زند= 711;ی نمی تواند هد= 601; باشد بلکه سرآغازی است = 608; بس . " زندگی می تواند " با شکوه و استوار" باشž= 3; . برغم چنین اصلاحیه ای ب= 585; اسطوره سیزی= 01; به واسطه تاک= 740;د آن بر پوچی بود که خوانندگان فرانسوی به کامو انگ " پو= 670; گرایی " زدند . خود در این خصوص می گوید : " هنگامی که اسطوره سیزی= 01; را می نوشتم در اندیشه نوشتن کتابی درباره سرکش= 40; بودم که بعده= 575; نوشتم و در آن کوشیدم تا پس از تشریح جنب= 607; های گوناگون احساس بیهود= 11;ی گرایش های مختلف انسان سرکش را شرح دهم ( کتاب بعد&= #1740; او نیز انسان سرکش نام گرف= 578; ) پس از آن نوبت به رویدادها= 40; جدید رسید که کوله بار مشاهدات مرا غنی کرد یا تصحیح کرد و ن&#= 1740;ز درسهای درنگ ناپذیر زندگ= 40; است که باید با تجربه های گذشته سازشش داد . " این کار&= #1740; است که کامو کوشیده است انجام دهد و مسلما بدون آ= 606; که هیچگاه ادعا کند که مالک هیچ حقی= 602;تی است .

" روبردولوپه در کتابی که در مورد کامو نوشته است ، ا&#= 1740;ن سیر تکوینی اندیشه کامو را به خوبی باز نموده اس= 578; . کتاب دولوپه دست کم کتابی است که با همدردی واقع گرایانه ای نوشته شده اس= 578; و از این حیث کامو همواره ممنون او بود= 607; است . دولوپه در این کتاب کامو را نویس= 606;ده ای آیین پرست و اسیر فلان نظام فکری معرفی نکرده است . طبق نظر کامو هیچ چیز پیچیده تر از پیدایش فلان نوع تفکر نیس= 578; . بیان خوب ، دست کم همیشه جنبه ای دوگانه دارد . این معنی را ی&#= 1608;نان به او آموخته است . کامو می گوید که یونا= 606; نور و ظلمت است و کامو به سبب آن که از مردمان جنوب است به خوبی م&#= 1740; داند که حتی خورشید نیز بخش تاریکی دارد . رابطه ن&= #1586;دیک کامو با طبیع= 578; موجب شد تا او واقع بین باش= 583; و بداند اگر کمی و کاستی وجود دارد با= 740;د علیه آن شوری= 583; . کامو بیهودگ&#= 1740; را از برکت جنگ و وضعیت بد اقتصادی آ= 606; زمان اروپا درک کرد اما از درک آن سه پ&= #1740;امد یافت که آنها را " عصیان " ، &q= uot; آزادی " و " شو= 585; " می داند . "

عص= 740;ان عبارت است از اعتراض و نافرمانی در برابر " طبیع= 78; بشری " ؛ آزاد= 740; شروع زندگی ن= 608; است وشور چنی= 606; زندگی ای است . آلبرکاموبا احتساب تاثی= 85;ات اجتماعی بر س= 607; عنصر " عصیان &qu= ot; " آزادی " و " شور " تفکرانسان ر= 75; در شرایط آموزشی واجتماعی مختلف متفاو= 78; می داند . آنچه فلسفه کامو ر= 575; از فلسفه " اگ= 586;یستانسیالی&= #1587;م " متفاوت می سازد آن است که کامو به " طبیعت بشری " اعتقاد دارد = 548; اعتقادی که " مارتین هاید= 11;ر " و " ژان پل سارتر" آن را نفی می کنند .

آل= 576;ر کامو همانند = 606;یچه وارد تونل ظلمت پوچی می شود تا با گذرازآن به روشنایی برس= 83; . به نظر کامو، انسان هنرپی= 88;ه ای است که روی صحنه آمده اس= 578; ، اما صحنه پردازی برای= 88; آشنا نیست ون= 605;ی داند چه نقشی را باید اجرا کند .

کا= 605;و و اسطوره سیز= 740;ف :

اس= 591;وره سیزیف را تقر= 740;با نمی توان از کتاب بیگانه جدا دانست چر= 575; که " حساسیت مبتنی بر پوچ= 740; " را که فضای رمان بیگانه = 575;ز آن تشکیل شده است توصیف وتحلیل می کن= 583; وبنا براین ، می توان گفت که قرینه فلس= 601;ی آن است . از سطر نخست خودکشی به عنوان " یگ= 575;نه مسئله فلسفی &qu= ot; واقعا جدی تل= 602;ی شده است واین از لحظه ای است که شخص به جنبه های مضح= 705; حیاتش آگاهی = 740;افته است ، یعنی لحظه کشف فقدان هرنوع = 583;لیل برای زیستن و= 606;یز بی معنا دانستن همه تلاشهای روزمره ، احساس پوچی ر= 575; دراو جای گیر کرده است . آنگاه یگانه مسئله ای که مطرح می شود دانستن این نکته است که آ&#= 1740;ا : احساس پوچی لزوما به خودکشی می انجامد ؟ نوی= 587;نده همه رفتارها وهمه تلاشها= 40; ذهن را از نظر می گذراند وب= 575; این نگرش همه جانبه که ناتوانی ذهن را بر ملا می کند ، تعریف روشن تری از پوچی بدست می دهد . انسان که هیچ راه بیرو= 606; شدنی ندارد مراحل زندگا= 06;ی خود را در درون هزارتو= 40;ی از دیوارهای پوچی می گذراند وکاف= 40; است چشم بگشا= 740;د تا ببیند که چگونه سرش ازهمه سو به ا&#= 1740;ن دیوار بر می خورد .ولی شای&#= 1583; کافی باشد که چشم خود روشن بین خودرا ببندیم . آنگاه است که آلبر کامو چی= 586;ی را که " خودکش= 740; " فلسفی می نامد پیشنها= 83; می کند . درواقع ، خودکشی فلسف= 40; چیزی نیست ، جز نفی روشن ب&#= 1740;نی خود ، زیرا با نفی آن می توانیم پوچی را نیز چون نم&#= 1740; بینیم ، نفی کنیم . این راه حل که برای اندیشه کافی است ، برای زندگی واقعی کافی نیست . زی&= #1585;ا دراین زندگی = 548; منطق پوچی حک= 605; می کند که من خودم را بکشم . اگر خود را بکشم ، شعوری را که متکای ب&#= 1740;نش پوچی است نابود کرده ا= 605; . یعنی درواقع انسان را ازم= 740;ان برداشته ایم تا مشکلش را از بین برده باشیم . این البته راه حل نیست .آنگاه کامو راه حل حقیقی پیشنه= 75;د می کند وآن عص&#= 1740;ان است . عصیان دائما خود انسانی را وا= 605;ی دارد تا با پوچی بستیزد . تنها عصیان م= 740; تواند به بشر بعد حقیقیش ر= 575; ببخشد ، زیرا جبر زندگی ما را وابسته به مبارزه ای می کند که هموار= 607; نو به نو می شود . پوچی از م= یان نمی رود ولی پ&#= 1740;وسته عقب می نشیند وبا هریک از عقب نشینی ها= 740;ش زندگی ما بزرگتر می شو= 583; . آنگاه شعور م&= #1740; تواند وارد سلسله اعمال روزانه انسا= 06; شود . زیرا پیر&= #1608;زی اش مهلت موقت نیست ، بلکه بشدت پیروزی تازه ای است . کامو به سبب واقع بین بود= 606; می داند که جنگ با پوچی آن را وامی دارد که عقب نشیند نه این= 705;ه کاملا از بین برود اما کام= 608; بد بین هم نیس&#= 1578; که حتی دلیلی برای این ستی= 586; نداشته باشد = 587;یزیف به خاطر فاش کردن اسرار خدایان ، محکوم می شود که تا ابد تخته سنگی را به بالای کوه= 740; حمل کند وهربار تخته = 587;نگ به سبب وزنی که داشت باز به پای کوه می غلتید . خدایا&#= 1606; چنین پنداشتند که = 705;یفری دهشت بارتر ا= 586; کار بیهوده ونومیدانه ن= 40;ست .

کامو ا= ;ین افسانه را دس= 578; آویز قرارمی دهد تا برداش= 578; فلسفی خود اززندگی انسان ، جهان پیرامونی او وهستی را بیا= 606; کند . اسطوره ی&= #1608;نانی سیزیف نماد انجام وتکرارکاره= 5;ی بیهوده وعبث= 40; است که بر انسان تحمیل = 605;ی شود . کامو از ب= یهودگی رنج بسیار می برد وانجام دادن کارهای تکراری برای او ملال آور است . سیزیف کامو دوراز تقدیر وسرنوشت ایس= 78;اده است . او سنگ را بهتر از هرخد= 575;یی می شناسد . حتی از نبود انته= 575;ی مسیر آگاه اس= 578; . اوبه اندیشه معتقد است . دربرابر سر ن= 740;زه سر تسلیم فرو نمی آورد هرچند که خود می داند این امر مستلزم تلاشی است پا= 740;ان ناپذیر . معتقد نبودن کامو به تقدی= 585; وسرنوشت از آنجا ناشی می شود که کامو ،فردی انسان گراست ومی داند که سرنوشت هرکس درگرو اعمال = 608; تلاشی است که انسان نشان م= 740; دهد . اودر این میان انسان ر= 575; تنها ومتکی ب= 607; خود می داند چرا که خدایا= 606; مرده اند و انسان هیچ دس= 578; آویزی درآسمان ندارد . کامو در مورد سیزی= 601; می نویسد : " ما نیز درگیر کارهای بی مع= 606;ی هستیم وزندگ= 40;مان به طورکلی صرفا مجموعه = 575;ی ازاین روزمر= 11;یهای میان تهی است . وجودها و وجو= 583; کائنات ، مطلقا هیچ معنای مع= 740;نی ندارد= ; . اما نمی توان= 740;م ازجست و جوی چنین معنایی سرباز زنیم ، این جستجوی معنا حتما شکست می خورد وآنگاه است ک= 607; به پوچی وجود پی می بریم " .

کامو ازهمان ابتد= 75;ی زندگی دریاف= 78; که انسان تنهاست . چرا که خودش در فقر وبیماری = 548; دراندیشه وشهرت تنها بود .

" و= 592;یفه انسانی ما کش= 601; اسراری است ک= 607; روانهای آزاده را از چنگال اظطرا= 76; دائم برهاند . وظیفه ما دوختن پارگی وقابل تصور گردانیدن عدالت درجها= 06; چنین آشکارا ستمگر ، ونمودن چهره بهروزی به مل= 604;ی است که گرفتا= 585; بلای این قرن گشته اند . البته رسیدن به این مقصود مستلزم تلاش فوق طاقت ، یع&#= 1606;ی کوششی که دیر تر به ثمر می رسد است . همین وبس . "

سی= 586;یف بیانگر این تلاش است . ذهن&= #1740;ت ناب سیزیف از به چنگال افتادن روانهای آزا= 83; ، رنجور است . او می داند که که کوشش دیرت= 585; به ثمر می رسد . به این خاطر است که او تا آخرین لحظه ا= 586; سنگش جدا نمی شود . سنگ سیزی&= #1601; تنها از برای اوست . نشانه ا&= #1740; است که رنج سی&#= 1586;یف درآن نهفته است . رنجی که کامو نیز بر اثر تجربیات= 88; در زندگی می داند هر انسا= 606;ی گرفتار آن اس= 578; . رنجی که خود گرفتار آن بو= 583; . سنگی که دونی&= #1585;وی محرک بر آن وارد می شود . ی= کی از طرف سیزیف که آن را بالا می برد ودیگر= 740; موقعیتی که س= 740;زیف درآن قرارگرفته است پایین می راندش . تکرار وتسلسلی که خالق اثر پوچ گرا را معرفی می کند . استمرار وملال در کار سیزیف مرحله = 575;ی است که پوچی کنار گذاشته شده وسیزیف قدم درراهی د= 740;گر می گذارد . او از شورشی خلا= 602; وغیر ایدئول= 08;ژیک ، عصیان وتعه= 583; انسانی جانب داری وزندگی را ستایش می کند . چیزی که در زندگی شخص= 740; نویسنده نیز = 583;یده می شود . آلبر کامو درزمان جنگ جهانی از فعالان نهضت مقاومت بود ومبارزی تما= 05; عیارمحسوب م= 40; شد . بدین گونه است که کامور= 575; در سال 1942 در فعالیتی دلی= 85;انه در نهضت مقاومت علیه اشغال فرانس= 07; توسط آلمانه= 75; میابیم . سقوط وحشیانه رژی= 05; هیتلر از "بت سازی " خویش ب= 607; کشتار نژادی = 548; آلبر کامو را سخت بر انگیخ= 578;ه بود و پس از آن همه روزه با طغیان متعهدانه ا= 88; زندگی خود را به خطر می انداخت . سیزی&#= 1601; در این اثر پی&#= 1588;ینه تاریخی خود ر= 575; انکار می کند . او خدایان را انکار کرده و به تخت سنگ خو&#= 1740;ش وفادار می ماند . سیزیف پوچ گرا (یا کامو ) یک شورش&= #1740; است بر دنیا و در پایان کتا= 576; تکالیفش را ب= 575; جهان مشخص می کند " من سیزی= 601; را پای کوه می رهانم . بار سنگین او همواره در دس= 578;رس است " . سیزیف وفادارانه د= 85; برابر خدایا= 06; می ایستد و تخته سنگ ها را از جای بر م&= #1740; کند . او نیز همه چیز را نی&#= 1705; می داند ودنی= 575; را نه سترون م&#= 1740; بیند ونه بیه= 608;ده . هر ریزه هایی از آن سنگ وهر پرتویی از دل کوهساران هم= 40;شه شب برای او دن&#= 1740;ایی می شود . مبارزه برای رسیدن به ستی= 594; گامی است تا دل آدمی را سرشار کند . آلبر کامو کتاب را با ای&#= 1606; بحث به پایان می برد که هر کدام از ما با&#= 1740;د به بالا بردن سنگ خود ادام= 607; دهیم . مبازه بهتر از تسلی= 605; شدن است ، شای&#= 1583; در راه صعود ی&#= 1575; در راه پایین آمدن ، زیبای= 740; های گذرایی ه= 605; دیده شود ، رنجها تسکین = 740;افتند وتازگیهایی حاصل آید یا مورد پسند قرار گیرد . انسان به رغم پوچی ظاهری معنی دارد ، چراکه با شناخت شکست نهایی خود می تواند از معارضه پوچی= 07;ا ومسئولیتها®= 0; زندگی استقبال کند . این روحیه مبارزه طلبانه کامو به خاطر شناخ= 578; دقیقی است که وی از جهان پی&#= 1585;امون خود دارد . زندگی می تواند ، زشت ، بیهوده و ملا= 604; آور باشد بخاطر جنگ ، مرگ و = 06;یستی اما همواره جهان زیبایی هایی درون خو= 583; پنهان دارد ولو گذرا اما ارزش آن را دا&#= 1585;د که انسان بخاطرش دست ا= 586; تلاش برندارد .

در= 583;وران اشغال فرانس= 07; توسط آلمانه= 75; نوشتن بهتری= 06; داستانش را ک= 607; درسال 1947 منتشر شد ، آغاز کرد . این کتاب شای= 583; ازراه نماد طاعون ، هیتل= 585;یسم را همچون بیم= 575;ری وسرسامی ارائه می کند که تمدن را تقریبا به نابودی کشید . رمان طاعون تصویری بسیا= 85; توانا از طاعونی خیال= 40; است که در سالهای دهه چهل وبازهم د= 585;یکی از شهرهای اف= 585;یقای شمالی هزارا= 06; نفر را به هلاکت رساند . داستان نه فق= 591; فتح فرانسه ب= 607; دست آلمانها بلکه به طور کلی هجوم بیم= 575;ریهای همه گیر را به نوع بشر وپاسخهای گوناگونی راکه آدمهای مختلف به این وضع می دهند نمادسازی می کند . =

طا= 593;ون و عصیانگر :

در= 705;تاب طاعون تراژد= 40; با حمله ناگهانی موش= 07;ای آلوده به بیم= 575;ری آغاز می شود . چ= یزی نمی گذرد که صدها موش مرد= 607; خیابانها را پر و فضای شهر را آلوده می کنند . پس از آن ، اتاق انتظا= 585; پزشکان پر از بیمارانی می شود که به تب و دردی مشابه گرفتار هستن= 83; .مقامات شهر به تدریج اعلام می کنن= 583; که بیماری وا= 711;یرداری وارد شهر شده است . قرنطینه اعلام می شود وهیچ کس حق ورود یا خروج ندارد . فریاد&#= 1607;ای اعتراض ، آشفتگی را دامن می زند .تمام صادرات وواردات به شهر ممنوع می شود . مردم به مغازه ها هجو= 605; می آورند تا کالاهای مور= 83; نیاز را بخرن= 583; واحتکارکننž= 3; . مغازه داران = 602;یمتها را بالا می برند وقاچاق= 70;یان به سودهای کلان می رسند . این تصویر اتفاقی است ک= 607; درپی هرجنگ و= 740;ا بیماری در هر نقطه ای از جهان رخ می دهد . کامو در ط= ی دو جنگ جهانی وجنگ سرد پس از آنها شاهد این امر بوده است . کشیشی در داستان این بلا را در مراسم مذهبی وحشت باری " جزای گناهان آدمیان می خواند . اما آلبر کامو ای= 606; سوال را از زبان دکتری مطرح می کند چرا کودکان ک= 607; گناهی ندارن= 83; ، از جمله اول&#= 1740;ن قربانیان بی= 05;اری هستند . دکتر با شجاعتی خاموش به مبارزه با بی= 605;اری ادامه می دهد وهنگامی که ا= 740;ن سوال از او پرسیده می شو= 583; که به خدا اعتقاد ندار= 40; چرا خودت را اینط= 608;ر وقف مردم کرد= 607; ای ؟ کامو پاسخ می دهد : باید حتی پس از شکستهای پ= 740;اپی ، به مبارزه با شر ادامه داد . با افزای&= #1588; مرگ ومیر ، واکنش مردم ب= 607; نحو شگفت انگ= 740;زی تغییر می کند . " درروزهای اول که فکر می کردند این بی= 605;اری مسری هم مانن= 583; بیماریهای مسری دیگر اس= 578; به مذهب متوس= 604; شدند اما هنگامی که جد= 740; بودن خطر را در یافتند به خوشگذرانی ر= 08;ی آوردند .... زندگ= ;ی همراه با عیا= 588;ی و بیهودگی ومجالس میگس= 75;ری بی حساب ... مطلوب همه مردم شده بود &q= uot; . اما در همین ح= ین قهرمانان زی= 75;دی وجود دارند ک= 607; از شدت کار از پا در می آمدند . کامو ا&= #1740;ن چنین نتیجه گ= 740;ری می کند که در وجود انسان چ= 740;زهای قابل تحسین ب= 740;شتر است تا چیزها= 740; تاسف بار . پس از خاتمه بیم= 575;ری وپایان قرنط= 40;نه ، بازماندگا= 06; با شادی وسرو= 585; به خانه های خود باز می گردند . ناقوسهای کل= 40;سا به صدا در می آ&= #1740;ند وسپاس خدا بج= 575; آورده می شود . کامو به تجرب= 607; می داند که آنچه طبیعی است ، میکروب است . چیزهای د&= #1740;گر، مثل تندرستی = 548; درستکاری و پاکی مولود اراده است . اراده ای که نباید هرگز توقف کند . مبارزه به صورت اخلاق روزمره درمی = 570;ید . سماجت سرسختانه ای در برابر عاد= 578; به نا امیدی م&#= 1740; ایستد . وشاید به تعبیری دی= 711;ر بتوان طاعون را همان بیما= 585;ی همیشگی دانس= 78; که بشود آن را پوچی نامید .

در کتاب عصیانگ= 85; (1951) خواننده با مسایل مختلف = 608; مشکلاتی مانند وجدان خودی در مقاب= 604; مصلحت سیاسی = 548; آزادی فکری دربرابر وفاداری حزب= 40; وضرورت ومحدودیت طغ= 40;ان رودررو قرار= 05;ی گیرد . روسیه کمونیست مسی= 81;یت را رد کرده بود ، آلمان نازی نیچه را به عنوان کسی که نه تنها جنگ بلکه قتل وکشتار رار توصیه می کند تفسیر کرده بود . حکومتی اخلاق را به عنوان خدمت ب= 607; انقلاب وحکومتی دیگ= 85; اخلاق راخدمت= به حکومت تع= 585;یف می کرد . هرچیز&= #1740; از این مقدسا= 578; جدید حمایت م= 740; کرد نیکی وفض= 740;لت محسوب می شد وهرچیزی که ب= 607; این مقدسات ک= 605; حرمتی روا می داشت یا در برابرشان می = 575;یستاد بد و تبهکارانه ب= 07; حساب می آمد وباید از میا= 606; می رفت . دیگر اهانت به خدا &#= 1740;ا به قواعد اخلاقی خدای= 40; گناه خوانده نمی شد بلکه عمل ، نوشته ، سخن یا اندیش= 607; ای که هیئت حاکم آن را مخالف ( انقلاب ، حزب &#= 1740;ا حکومت ) قلمداد می کر= 583; ، گناه محسوب می شد .

تم= 575;می این شرایط بر کامو تاثیر ژرفی نهاد ، عقاید ، آرزوها واعمال کامو تابعی از این جو حاکم بر اروپا بود با این حال بقای آموزشهای مس= 40;حی در وجود کامو هنوز آنقدر بود که مفاهی= 605; جدید اخلاقی = 548; اورا به وحشت بیندازد . او ا&= #1740;ن مفاهیم جدید را در یک اصل خلاصه کرد . اصلی که مبنا= 740; عمل تمام هیئ= 578;های حاکمه بود : " هدف وسیله را توجیه می کند &q= uot; وکامو این اص= 604; را قبول نداش= 578; . اگرچه مشکل م&= #1740; توانست بگوی= 83; که با چه معیا&#= 1585; دیگری می توا= 606; وسیله را مور= 583; قضاوت قرارداد . در هر حال او عقی&#= 1583;ه داشت که خیر بشر در نظر گرفته نشده است بلکه کشتار جمعی و پرستش زور و جنگ تحت حکوم= 578; هیتلر و کار اجباری ، نظارت بر مطبوعات ، محاکمه های تصفیه ای وکشتار سیاس= 40; حکومت استال= 40;ن ، عمیقا آسیب دیده است . این حکومتهای توتالیتر به نام آزادی انسان ، آزاد= 740; را از بین برده وبه نام مردم ، دموکراسی را نابود کرده اند .

" کامو در وسیع ترین معنای کلمه انسانگرا بو= 83; . کامو اندیشه خود را از آسمان به امو= 585; انسانی هدای= 78; کرد . تلاش می کرد که میراث فرهنگی انسا= 06; را حفظ کند ، وانسانتر از آن بود که اید&#= 1574;ولوژی هایی را بپذی= 585;د که به انسان فرمان می دهد تا انسان را بکشد . " شاید به همی= 606; دلیل بود که از تمام احزا= 576; سیاسی کناره = 605;ی گرفت . کامو در کتاب طاعون ا= 586; زبان یکی از قهرمانان می گوید : " من در دنیای امروز جایی ندارم . هنگامی که قاطعانه از کشتن سرباز زدم ، خود را به انزوایی محک= 08;م کردم که هرگز پایانی ندار= 83; " . لیکن کامو چنین انزوا وامتناعی را از خوانندگا= 06; کتاب عصیانگ= 85;نمی خواست . این را می پذیرفت که وقتی ستم تحم= 604; ناپذیر شود واگر هیچ گون= 607; وسیله اصلاح= 40; در دست نباشد . شورش خشونت بار موجه می شود . ولی او خواهان حد ومرز اعتدال در سیاست وتفکر بود . عص&= #1740;انگر باید از ایدئ= 608;لوژی های جزمی وا ز حقایق اجتنا= 76; کند . باید در هر قدم از خود پرسید که آیا با این خشونت= 740; که من بکار می برم نوع بشر ب&#= 1740;شتر از آنکه یاری شود ، آسیب نخواهد دید ؟ قربانی کردن = 583;یگران برای آرمان خود ، قهرمان گرایانه نیس= 78; .

عص= 740;انگر کم وبیش با تحسین راست گرایان فرانسه و فری= 575;دهای آمیخته با ارتداد چپ گر= 575;یان اروپا مواجه شد . کاتولیکه&#= 1575;ی فرانسه کتاب را همچون بازگشت ضمنی کامو به اخلا= 602;یات مسیحی ، استقبال کردند . حزب کمونیست آ را به عنوان گری= 586;ی بزدلانه از ضرورتها وخطرات انقلاب ، به باد تمسخر گرفت . فرانسی&#= 1587; ژانسون با نوشتن مقاله = 575;ی در شماره ژوئ= 606; 1952 عصر جدید که سردبیر آن ژا= 606; پل سارتر بود حمله را رهبر= 740; می کرد . ژانسون اظها= 85; نظر کرد که کامو به هیچ وجه شایستگی شهرت فراوان خود را ندارد . اشاره کرد که تجربه های کامو در نهضت مقاومت ، اور= 575; خسته وآماده به زمین انداختن پرچ= 05; مبارزه کرده است . واز او خواست که از عقب نشینی اخلاق گرایا= 06;ه خود ، به سوی شرکت فعال درمبارزه ستمدیدگان وضع موجود با= 586; گردد . کامو در پاسخ گفت که آ&#= 1606;ان ظاهرا فرض را بر این گذاشت= 607; که هرگونه تع= 576;یری غیر از تعبیر مارکسیستی ا= 86; تاریخ و از مبارزه طبقا= 78;ی ، ارتجاعی اس= 578; و مجله عصر جد&#= 1740;د را متهم کرد که : " از مارکس&= #1740;سم به عنوان یک ا&#= 1740;دئولوژی جزمی دفاع می کند ولی قادر نیست بگوید ک= 607; مارکسیسم خط مشی سیاسی مشخصی است . " با این همه بس&#= 1740;اری از عناصر نظر= 740;ه های مارکس به ویژه پیش گوی= 740;های او در جریان واقعی تکامل = 548; باطل شده است . مسلما برخی ازانتقادات مارکس صحیح و حتی لازم می باشد ولی سیا= 587;ت شوروی را نبا= 740;د تقدیس کرد و هر صدای صادقانه ای ب= 575;ید علیه اردوگاههای کار اجباری ک= 607; برای مخالفا= 06; سیاسی برپا شده است سخن بگوید : " حقیق&#= 1578; آن است که منتقد شما انتظار دارد ما علیه همه چ&#= 1740;ز غیر از حزب کمونیست و دولت کمونیس= 78;ی ، شورش کنیم . "<= o:p>

سا= 585;تر به توجه واپس گرایانه کام= 08; به معیارهای اخلاقی ای که رژیمهای ارتجاعی حما= 40;ت می کرد و نیز افتادن دردا= 05; احساسات گرا= 40;ی بیهوده ای که هدف را آرزو م&#= 1740; کرد ولی ضعیف تر از آن بود که وسیله را انتخاب کند ، اظهار تاسف کرد . کامو با اعتراض می گو= 740;د که اگر فقط حکومتها بای= 83; بین حق وباطل قضاوت کنند ، درآن صورت چه تفاوتی بین ی= 705; حکومت خودکامه سرم= 75;یه داری ویک حکومت خودکامه کمو= 06;یستی وجود خواهد داشت ؟ کامو مسایل خشونت واخلاق وانسان در مقابل دولت ر= 575; در نمایشنام= 07; های سوء تفاه= 605; ، کالیگولا ، عادلها که حا= 604; وهوای جن زدگان داستا= 40;وفسکی را داشت به نمایش گذاشت . <= o:p>

کا= 605;و در آخرین اثر عمده اش ، به ش&= #1740;وه مطلوب خود یع= 606;ی به روایت از طریق زندگین= 75;مه خود ، بازمی گردد . " سقوط (1956)&#= 1740;ک رشته گفتگو است ب= ین ژان کلمانس و دوستی که تصادفا در آم= 587;تردام با او آشنا می شود . ژان درپاریس وکی= 04; دادگستری موفقی بوده است ، از فضیل&#= 1578;های خویش مغرور وبه دلیل دفا= 593; از متهمان فق= 740;ر مورد احترام است اما روزی شاهد سقوط زن= 740; در رودخانه است ولی اقدا= 605;ی برای نجات او نمی کند . پس از مدتی این فکر که میبایست برگردد وزن ر= 575; نجات دهد آرامش ذهن اورا بهم می ریزد . از خود میپرسد ک= 607; آیا فضیلتها= 40;ش وسیله ای برا= 740; کسب موفقیت و محبوبیت نبوده است ؟ او که هیچگون= 607; اعتقاد مذهب= 40; ندارد ، نمیت= 608;اند با اعتراف نز= 583; کشیش خودرا تسلی دهد . به تدریج وبا تر= 583;ید وسپس با بدبی= 606;ی تمام فضیلت ه= 575; را ترفند می ا&#= 1606;گارد و کم کم به آنجا می رسد که تمدن را همچون شبکه ا= 740; از ریاکاریه= 75;ی متقابل ، مردود می شمارد . او گهگاه ایمان دوران کودکی خودرا آرزو م= 740; کند : " ما مسیر روشنایی پناهگاه و معصومیت مقد= 87; کسانی را که خود را می بخشایند ، از دست داده ایم . " مشکل است قبول کنیم که سقوط وصیت نامه خو= 583; کامو و گویای این مساله باشد که با بی&#= 1585;ون آمدن از توهماتی که نسبت به فضیل= 578; های بورژوای= 40; و ایدئولوژی کمونیستی داشت ، همه سرزندگی دوران جوانی = 608; شور و شوق به اصلاحات اجتماعی او ، به چنین شکاک= 740;ت و بینوایی و درماندگی کامل تبدیل شده باشد . شخص&= #1575; بسیاری چیزه= 75; داشت که به خاطرشان بای= 83; سپاسگزار باشد . تمدن بورژوایی به او امکان تحص= 740;ل ، مسافرت ، آزادی سخن گفتن و شهرتی روزافزون داده بود . "

شا= 740;د بتوان کامو ر= 575; متعلق به روشنفکران ادبی اروپای= 40; نسل پس از جنگ جهانی اول ( در واقع متعلق ب= 607; نسل دوم بعد از آغاز قرن ب&#= 1740;ستم یعنی نسل شک و &= #1740;أس زده ) دانست ، با این تفاوت که شاید کامو تنها یا همرا= 607; جویس دومین روشنفکر این نسل باشد که بارقه هایی ا= 586; امید را در توانمندی ها= 40; بشر به واسطه بهره از طبیع= 578; و ذات قدرتمن= 583; آدمی می یابد .<= span style=3D'mso-spacerun:yes'> = &nb= sp; =

کا= 605;و در تاریخ قرن بیستم ادبیا= 78; کشور فرانسه = 548; یک نویسنده برجسته و بزر= 711; ادبی است . او ی= ک رمان نویس ، ف&#= 1740;لسوف و هم یک نمایش&#= 1606;امه پرداز است . کامو در همان عصر خودش یک نویسنده عظی= 05; بود . او جزو آن دسته نویسند= 11;انی بود که در زمان حیاتش و به فاصله کمی به شهرت فراو= 575;نی دست یافت و لازم نبود تا برای مشهور و محبوب شدن ، سالها و ساله= 575; انتظار بکشد . آثار او پس از نشر بلافاصل= 07; به عنوان آثا= 585; ماندگار دنی= 75;ی ادبیات شناخته شدند . آلبر کامو در این خصوص می گوید : " تجربه های من در زندگی با سخت= 740; همراه بود . با این همه زندگ= 740; را با گسیختگ= 740; شروع نکردم . همچن&#= 1740;ن ، برعکس بسیا= 585;ی از ادیبان ، من با نفرین و تخطئه وارد د= 606;یای ادبیات نشدم = 548; بلکه با تحسی= 606; . "

من= 575;بع

اس= 705;ارپیت ، روبر ، جامعه شناسی ادبیات ، ترجمه مرتضی کتبی ، انتشارات سم= 78; ، چاپ سوم 1384<= /p>

او= 576;ارت ، گابریل ، مصاحبه با کامو

بر= 607; ، ژرمن ، آلبر کامو ، ترجمه جلیل روشن دل ، انتشارات بابک

دو= 585;انت ، ویل و آریل ،تفسیرهای زندگی ، ترجم= 607; ابراهیم مشع= 85;ی ، انتشارات ن= 740;لوفر ، چاپ اول 1369<= /p>

فل= 587;فه پوچی ، ترجمه محمدتقی غیا= 79;ی ، انتشارات پ= 740;ام 1351

کا= 605;و ، آلبر ، بیگا&#= 1606;ه ، ترجمه جلال آل احمد ، نشر نگاه

کا= 605;و ، آلبر ، حکومت نظامی = 548; ترجمه عیسی مروستی ، انتشارات کت= 40;به

کم= 576;ر ، ریچارد ، فلسفه کامو ، ترجمه خشایا= 85; دیهمی ، انتشارات طر= 81; نو 1385

مر= 608;س ، زین ، قدم اول ، ترجمه روزبه معادی = 548; نشر شیرازه=

هف= 578;ه نامه خبرهای ادبی ، شماره 1953-1951